مبحث دويم در بيان طايفهء سيم از مستحقّين زكات كه عامليناند
بدان كه مراد از « عاملين » كسانى هستند كه امام يا نايب او نصب مىكند كه متوجّه جمع كردن زكات و گرفتن آن باشند ، يا متوجّه ضبط كردن و محافظت كردن ، يا نوشتن حساب آن ، يا قسمت كردن آن ميان مستحقّين باشند . پس كسانى كه نصب شده باشند كه مشغول يكى از اين امور باشند ، مىتوان از زكات به آنها داد .
و قدرى كه به آنها مىتوان داد از زكات ، هر قدرى است كه امام يا نايبين صلاح دانند و منوط به نظر آنها است ، يا هر قدرى كه اول قرار بدهند كه در فلان مدّت متوجّه ضبط يا جمع يا محافظت يا تقسيم زكات باشد و فلان قدر بگيرد .
و شرط نيست در عاملين كه فقير باشند ، بلكه هرگاه غنى هم باشند و متوجّه امور زكات باشند ، مىتوان به ايشان داد .
و بايد سيّد نباشند ، كه اگر سيّد باشند نمىتوان حصّهء زكات به ايشان داد . بلى ، هرگاه تبرّعا سيّدى متوجّه شود و از حصّهء زكات چيزى نگيرد ، ضرر ندارد « 1 » .
هامش
( 1 ) . در مستند الشيعة 9 : 271 ، آمده : « إلّا أن يكونوا عاملين على صدقات مثلهم » .