خاتمه در بيان اعتكاف
( بر سبيل اختصار )
[ تعريف شرعى اعتكاف ] :
بدان كه اعتكاف عبارت است از مكث نمودن در مسجد جامع با شرايطى كه مذكور خواهد شد ، به جهت عبادت كردن .
و آن از جمله سننى اكيده است و در همهء اوقات مىتوان بجا آورد ، مگر در وقتى كه روزه نمىتوان گرفت ؛ مانند عيدين و حالت حيض و سفر و مرض و امثال اينها .
و ترغيب در آن در دههء آخر ماه رمضان بيشتر است .
از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مروى است كه : « اعتكاف دهه آخر رمضان برابر است با دو حج و دو عمره » « 1 » . و آن حضرت هميشه در دهه آخر اين ماه اعتكاف مىنمودند ، مگر يك سال كه در آن جنگ بدر واقع شد و در سال بعد از آن ، بيست روز اعتكاف داشتند ، ده روز قضاى سال گذشته و ده روز اداء .
و هرگاه كسى نذر كند كه اعتكاف كند ، يا عهد كند ، يا قسم بخورد ، يا خود را به اجاره غير بدهد به جهت اعتكاف نمودن ، اعتكاف واجب مىشود .
و در اين فصل سه مقام است .
هامش
( 1 ) . الفقيه 2 : 122 / 531 ؛ وسائل الشيعة 10 : 534 / 3 .