بيت الخلا و از جهت غسل جنابت - هرگاه محتلم شده باشد - و از براى نماز جمعه - در صورتى كه واجب باشد و در غير آن مسجد كنند - و به جهت عيادت مريض مؤمن ، يا حاضر شدن در جنازهء مؤمنى ، و از براى قضاى حاجت ضرورى مؤمن . و از براى غير اين امور بايد بيرون نرود .
و از براى امور مذكوره چون بيرون رود ، بايد در زير سايه ننشيند ، بلكه در هيچ مكانى ننشيند و بعضى در زير سايه راه رفتن را منع كردهاند « 1 » .
و بايد به جايى كه مىرود ، از نزديكترين راهها برود و به بيت الخلاى نزديكتر برود ، اگر ممكن باشد ، و توقّف بيشتر از قدر ضرورت نكند .
و بايد چون وقت نماز شود ، نماز را در جايى ديگر غير آن مسجد كه محلّ اعتكاف است نكند ، مگر در مكّهء معظّمه ، كه در همه جا مىتوان [ نماز ] كرد . و اگر وقت نماز تنگ شود ، در جايى ديگر نيز مىتوان [ نماز ] كرد .
و هرگاه از براى غير امور مذكوره بدون ضرورت بيرون رود ، يا در شروطى كه از براى بيرون رفتن ذكر شد اخلال كند ، اعتكاف او باطل مىشود .
و هرگاه سهوا از مسجد بيرون رود ، اعتكاف باطل نمىشود ، مگر اينكه زمانى بسيار بگذرد كه ديگر او را معتكف نگويند . و همچنين است حكم هرگاه او را جبرا بيرون برند .
پنجم : نيّت كردن .
و بايد نيّت كردن در وقت شروع در ابتداى اعتكاف باشد و هرگاه تأخير بيندازد ، تا آن وقت كه نيّت نكرده ، از اعتكاف محسوب نخواهد شد .
و در نيّت آن ، قصد اعتكاف يا قربت كافى است .
ششم : آنكه هرگاه بنده باشد ، بدون اذن آقا اعتكاف نكند و همچنين زن بدون اذن شوهر .
هامش
( 1 ) . المقنعة : 363 ؛ المبسوط 1 : 293 ؛ السرائر 1 : 425 .