و در وقت كشف عورت بگويد :
« بِسْمِ اللَّهِ » *
.
و در وقت نشستن بگويد : « اللهمّ اذهب عنّي القذى و الأذى و اجعلني من المتطهّرين » .
و در وقت حدث بگويد : « اللهمّ كما أطعمتنيه طيّبا في عافية فأخرجه منّي خبيثا في عافية » .
و در وقت نظر كردن به غايط بگويد : « اللهمّ ارزقني الحلال و جنّبني الحرام » .
و در وقت استنجا بگويد : « اللهمّ حصّن فرجي و أعفّه و استر عورتي و حرّمها على النّار » .
و در وقت فارغ شدن بگويد : « الحمد للّه على ما أخرج منّي من الأذى في يسر و عافية » .
و در وقت بيرون آمدن بگويد : « بسم اللّه و الحمد للّه الّذي عافاني من الخبث المخبث و أماط عنّي الأذى » .
و در وقت بيرون آمدن ، دست بر شكم خود بمالد و بگويد : « الحمد للّه الّذي أخرج عنّي أذاه و أبقى فيّ قوّته فيا لها من نعمة لا يقدر القادرون قدرها » « 1 » .
و سنّت است كه استنجا به دست چپ باشد .
و از جملهء مستحبات « 2 » ، استبرا كردن است . و در تفسير آن ميان فقها خلاف است و آن چه از احاديث اظهر است آن است كه سه نوبت از بيخ ذكر تا سر آن به قوّت دست بكشد ، به نحوى كه بقيّهء بولى كه در آن مانده بيرون آيد . و آن چه كه به احتياط نزديكتر است آن است كه سه نوبت از مقعد تا بيخ ذكر دست بكشد و از بيخ ذكر تا سر آن را سه مرتبه دست بكشد ، پس سه نوبت ذكر را بفشارد .
و اگر بعد از استبرا و استنجا ، ترى بيرون آيد ، حكم بول ندارد ، بلكه پاك است و اگر پيش از آن وضو ساخته باشد ، وضو را باطل نمىكند . و اگر بعد از بول استبرا نكرده باشد و رطوبتى از مخرج بول بيرون آيد ، حكم بول دارد ؛ يعنى نجس است و بايد
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 1 : 306 - 309 ، باب 5 من أبواب أحكام الخلوة ، ح 1 و 5 و 6 .
( 2 ) . احتياط آن است كه ترك استبراء نشود . ( احمد )