مطلب چهارم : در بيان احكام ترك نماز و قضاى آن و نماز جماعت و نماز خوف و نماز سفر
و در آن چند « 1 » مقصد است :
مقصد اول در احكام ترك نماز و احكام قضا
و در آن چند مسأله است :
مسألهء اول : هر مردى كه مسلمان زاده باشد
، يعنى پدر آن مسلمان باشد و نماز را ترك كند و آن ترك را حلال داند و شبههاى كه محتمل در حق وى باشد [ را ] ادعا نكند ، آن شخص مرتد است و احكام كفّار بر او جارى است و بايد حاكم شرع او را بكشد .
و اگر مسلمان زاده نباشد ، بلكه ابتدا كافر بوده و مسلمان شده است و نماز را ترك كند و ترك آن را حلال داند ، بايد حاكم شرع از او طلب توبه كند . اگر توبه كند او را نمىكشد و اگر قبول توبه نكند ، او را مىكشد . و هر يك از مسلمان زاده و غير مسلمان زاده كه ترك نماز را حلال داند ، ليكن ادّعاى شبهه كند و آن شبهه در حق وى محتمل
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ب » : « چهار » .