اشكالى نيست « 1 » و حديثى هم كه در نهى رسيده ، خالى از اجمالى نيست .
مسألهء نهم : سنّت است جاروب كردن مسجد
، خصوصا در روز پنج شنبه « 2 » و شب جمعه و چراغ روشن كردن در آن و خوشبو گردانيدن آن . و سنّت است كه در وقت داخل شدن ، ملاحظهء كفش خود كند كه نجس نباشد و پاى راست را پيش بگذارد و بگويد : « بسم اللّه و باللّه و على ملة رسول اللّه و صلّى اللّه عليه و آله و ملائكته على محمّد و آل محمّد و السلام عليه و عليهم و رحمة اللّه و بركاته . ربّ اغفر لي ذنوبي و افتح لي أبواب فضلك » .
و در وقت بيرون آمدن ، پاى چپ را پيش گذارد و همين دعا را بخواند . و چون داخل مسجد شود ، دو ركعت نماز تحيّت مسجد به جا آورد و مادامىكه در مسجد است ، رو به قبله بنشيند .
و سنّت است كه مؤمن ، اكثر اوقات به مسجد تردّد كند و چون داخل شود ، حمد خداى را به جا آورد و صلوات بر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرستد و حاجت خود را از خدا طلب كند .
مسألهء دهم : هرگاه بيع و كنايس كه مساجد يهود و نصارا است خراب شود ،
اگر اهل آن حاضر باشند و بر شرايط ذمّه باقى باشند ، جايز نيست كه آلات آن را مسلمانان بردارند و صرف مساجد خود كنند و همچنين جايز نيست كه زمين آن را مسجد كنند .
و اگر اهل آن متفرّق شده باشند يا حاضر باشند ، اما بر شرايط ذمّه نباشند ، بلكه حربى باشند ، جايز است كه آلات آن را بردارند و صرف مساجد كنند و زمين آن را مسجد كنند .
هامش
( 1 ) . ظاهر آن است كه آن چه مكروه است تكلّم كردن به آن در مساجد ، تكلّم است به زبانى كه دو نفر يا بيشتر از پيش خود وضع كنند و قرار بدهند كه ديگران نفهمند ، نه مطلق عجمى . ( احمد )
( 2 ) . در نسخهء « ج » : « شب پنج شنبه » بجاى « روز پنج شنبه » .