فصل دوم در موجبات وضو
يعنى امورى كه باعث شكستن وضو مىشود و آن چند چيز است :
اول : بول .
دوم : غايط .
سيم : بادى كه از موضع معتاد بيرون آيد .
چهارم : خوابى كه بر چشم و گوش غلبه كند ، به نحوى كه نبيند و نشنود .
پنجم : ديوانگى .
ششم : بىهوشى .
هفتم : مستى .
هشتم : استحاضه قليله ؛ هم چنان كه بعد از اين مذكور خواهد شد .
و هيچ يك از مذى و مس فرج و بوسيدن و حقنه كردن و خندهء قهقهه و بيرون آمدن خون از مخرج بول و غايط - هرگاه با آن بول و غايط نباشد - موجب شكستن وضو نيست و قول به شكستن در اين امور به غايت ضعيف است .
فصل سيم در افعالى كه در وضو واجب است و حقيقت وضو عبارت از آن افعال است
و آن چند امر است :
اول : نيّت
. و حق آن است كه در نيّت ، كافى است كه بگويد يا در دل بگذراند كه