صلوات اللّه عليه و آله - ندارند به چند وجه :
وجه اوّل - اينكه دانستى كه در امامت « عصمت » شرط است و بعد از پيغمبر ( ص ) امر امامت ، دائر است ميان على و عبّاس و ابو بكر . و احدى از خاصّه و عامّه ادّعاى عصمت از براى عبّاس و ابو بكر نكردهاند و همهء فرق متّفقند بر عدم عصمت عبّاس و ابو بكر ، پس عصمت منحصر در آن حضرت خواهد بود .
وجه دوّم - اينكه اعادى و دشمنان آن حضرت در غايت كثرت ، و عداوت ايشان نسبت به آن عالىشأن در نهايت شدّت ، و دائم در صدد معايب آن حضرت و هميشه در جستجوى مثالب او بودند . و در اظهار عيب او كمال جدّ و اهتمام را داشتند ، مع ذلك هيچ صفت ناخوشى از آن حضرت نقل نكردهاند ، بلكه دوستان و دشمنان او همه متّفقند كه هرگز از آن حضرت خطائى در علم و عمل سر نزد . و شكّى نيست كه اين معنى نمىتواند شد مگر اينكه ملكهء عصمت حاصل شود .
وجه سوّم - از ادلّهء عصمت آيهء « تطهير » است كه به اتّفاق خاصّه و عامّه در شأن عالىشأن « آل عبا » - صلوات اللّه عليهم اجمعين - نازل شده است و آيهء مباركه اينست :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . »
« 20 »
« الف و لامى » كه در « رجس » است يا از براى « جنس » است يا « استغراق » ، و در هر صورت افادهء عموم مىكند . پس شامل رجس ظاهرى و باطنى خواهد بود و رجس عبارت از قذارت و چركى است . پس به مقتضاى آيهء مباركه ، ايشان از هر قذارت ظاهرى « 21 » و باطنى پاك خواهند بود . و قذارت باطنى نيست مگر
هامش
( 20 ) . يعنى : اين است و جز اين نيست كه اراده دارد ببرد خدا از شما اى اهل بيت ، هر رجس ظاهرى و باطنى را و پاكيزه گرداند شما را پاكيزه گردانيدنى . [ الاحزاب 33 / 33 ]
( 21 ) . مىتوان گفت : مصبّ و جريان آيهء شريفه ارجاس باطنى است و امّا از چركىهاى ظاهرى خودشان را پاكيزه و تميز مىكردند و از چركىهاى ديگر ظاهرى كه در اسلام نجس است ، قطعا بدون شك از آنها اجتناب مىفرمودند و به احكام شرع عمل مىنمودند ، يعنى : خود مشرع احكام كه رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - است و چهار نفر ديگر از آل عبا - سلام اللّه عليهم - احقّ و اولى به عمل به قوانين دين و التزام شديد به مراعات احكام اسلام از طهارت و نجاست داشتند و ظواهر را كاملا حفظ كردهاند .