تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انيس الموحدين ( فارسى ) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
ايشان نمىكند و حال آنكه از اهمّ مطالب و مقاصد است و هيچ امرى از براى انتظام امور ايشان اصلح از آن نيست . « 18 » دليل چهارم - اينكه دانستى كه شيعه و سنّى هر دو متّفقند كه امامت عبارتست از رياست عامّه بر مسلمانان در امور دين و دنياى ايشان ، بر سبيل نيابت و خليفگى از جانب پيغمبر . و شكّى نيست كه خليفه بودن شخصى از جانب ديگرى وقتى است كه آن ديگرى ، آن شخص را خليفه كند . و هرگاه ديگران او را خليفه كنند ، صادق نخواهد آمد كه او خليفهء آن شخص است . پس خليفه پيغمبر ( ص ) وقتى خليفهء او خواهد بود كه پيغمبر ( ص ) او را خليفه كند و هرگاه امّت او را خليفه
هامش
( 18 ) . بدون كوچكترين تأمّل بايد گفت : اگر رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - براى بعد از رحلت خود از دنيا در جاى خويشتن وصىّ و خليفه تعيين نكرده باشد ، پس دين تكميل نشده و ناقص است و حال آنكه خداوند مىفرمايد :« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً »و اگر امام را تعيين نفرموده باشد چطور نعمت خداوندى به اتمام رسيده است ؟ آيا رسول اللّه ( ص ) مسلمين را بىسرپرست گذاشت ؛ پيغمبرى كه تمام جزئيات احكام شرع را بيان فرموده آيا موضوع جانشين بعد از خودش را بيان نفرمود و با آن همه منافقين كه قرآن مجيد تصريح به وجود آنها مىكند موضوع خلافت را مهمل گذاشت كه منافقين اوضاع اسلام را بر هم بزنند ؟ آيا عنايات خداوندى انقطاع پذيرفت و فياض على الاطلاق عنايت و فيض خود را از خلق قطع كرد ؟ آيا خدا خواست هرج و مرج و فساد انتشار يابد و تمامى بلاد را بگيرد و مردم و مسلمين بر حسب جبلت اصليّه از مصالح نوعيّه استغناء يافته تا احتياج به شخصى كه آنها را به طرف طاعت نزديك كند و از نافرمانيها مانع شود نداشته باشند ؟ بر فرض مردم به مقدارى از مصالح و مفاسد اجتماع آشنا باشند ، ولى آيا تمايلات نفسانيه و جلب منافع شخصيه و حبّ رياستهاى دنيويّه آنها را مانع نمىشود كه از تبعيّت بر آن مصالح خوددارى ننمايند ؟ آيا آن عقل كلّ و آن شخصيت بسيار با عظمتى كه خداوند به غير از او به عمر عزيز كسى ديگر قسم نخورده و فرموده :« لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ »همهء اين پرسشها را نديده و نشنيده و تصوّر نكرده انگاشت و مسلمين را بعد از خودش مهمل گذاشت ؟ هرگز ذى شعورى باور نخواهد كرد كه بدون تعيين جانشين از دنيا رحلت فرموده و امام بعد
انيس الموحدين ( فارسى ) — صفحة 146 | ملا محمد مهدي النراقي