شخصى كه عبارتست از محمّد بن عبد اللّه ( ص ) پيغمبر است ، زيرا كه به تواتر رسيده است كه آن جناب ، مستجمع جميع صفات كمال و مستكمل مجموع مراتب علميّه و عمليّه بود ، به نحوى كه هيچ يك از انبياء سابقين به آن مرتبه نبودند و كسى كه فى الجمله تتبّعى داشته باشد ، اين معنى بر او ظاهر است . پس هرگاه نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و ساير انبياء پيغمبر بودهاند ، البتّه آن حضرت ( ص ) هم پيغمبر است .
جمعى كه صاحبان بصيرت و كمال بودند و به مجرّد نظر كردن به آن حضرت ، ايمان به او مىآوردند و مىگفتند : « صاحب اين صورت و سيرت ، كذّاب نمىباشد . »
و از آنجاست كه شيخ ابو على سينا در جواب شخصى كه منكر نبوّت محمّد ( ص ) بود گفت :
« اگر پيغمبرى مىبايد ، البته محمّد بن عبد اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - پيغمبر است . »
دليل چهارم - آنست كه در جميع كتب انبياء سابقين ، خبر بهجت اثر بعثت آن سرور رسيده است ؛ و از آن جمله : در « سفر اوّل » تورات اين فقره مذكور است كه :
« اولياء شماعيل شيمعتنى هينى و اهفراتى و تو و اهر بيتى اوتوبيما ماورشتيم عاشار تسليم يوليدا و ننعتى لكوى كاذول .
و اين عبارت خطابى است به حضرت خليل الرّحمن - على نبيّنا و آله و عليه السلام - كه خداى تعالى از براى موسى نقل مىكند و معنى آن اينست كه :
اى ابراهيم ! دعاى تو را در حقّ اسماعيل شنيدم . اينك من او را برگزيده و بزرگوار مىكنم به سبب مادماد ( به معنى احمد است ) و از آن احمد به هم برسند دوازده امام ، كه امام باشند بر قومى عظيم . »
و حقير در باب اين عبارت با علماى يهود بسيار گفتگو كردهام و قدرت و جوابى ندارند . و باز در تورات مذكور است كه :
انيس الموحدين ( فارسى ) — صفحة 116
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص١١٦