فصل اول در ذكر بعضى از احاديث و اخبارى كه از اهل بيت اطهار صلوات اللّه عليهم وارد شده است در ثواب قرض دادن و كراهت و ناخوشى دين داشتن
مروى است از جناب امام محمد باقر عليه السّلام كه : « كسى كه قرض بدهد به ديگرى تا وقتى كه او چيزى به هم رساند ، مال قرض دهنده در زيادتى خواهد بود و ملائكه در استغفار از براى او ، تا آنكه قرضدار قرض او را ادا كند » « 1 » .
و در قول حق - سبحانه و تعالى - كه فرموده است :
لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ
« 2 » ؛ يعنى : خيرى نيست در بسيارى از سرگوشىهاى شما مردم مگر كسى كه امر كند به صدقه يا اصلاح ميانهء مردم ، حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه : « مراد خداى تعالى از معروف ، قرض دادن است » « 3 » .
و باز مروى است از ائمّهء معصومين عليهم السّلام كه : « قرض دادن از تصدّق دادن افضل است به يك برابر » « 4 » ؛ يعنى ثواب قرض دادن دو برابر صدقه است و چونكه ثواب تصدّق كردن ده مقابل آن چيزى است كه تصدّق داده شده است ، پس ثواب قرض
هامش
( 1 ) . الكافي 3 : 558 / 3 ؛ وسائل الشيعة 9 : 301 / 6 .
( 2 ) . النساء ( 2 ) : 114 .
( 3 ) . الفقيه ، 3 : 116 / 492 ؛ وسائل الشيعة 16 : 317 / 1 .
( 4 ) . مستدرك الوسائل 13 : 395 / 1 .