بدان اولا كه فرق ميان « 1 » قرض و دين آن است كه دين هر مالى است كه بر ذمّهء كسى باشد كه بايد به ديگرى بدهد ؛ خواه او را به سلف فروخته باشد يا چيزى به نسيه خريده باشد يا قبض كرده باشد ، امّا قرض همين عبارت است از گرفتن مالى كه بعينه همان مال « 2 » را رد كند ، بدون زيادتى و نقصان و بدون اينكه چيزى ديگر به قرض ده بدهد . پس قرض يك فردى است از افراد دين .
و هرگاه اين معلوم شد ، بدان كه اين باب مشتمل است بر پنج فصل .
هامش
( 1 ) . ب : « ميانه » .
( 2 ) . حائرى : يعنى اعم از عين يا مثل و قيمت در مثلى و قيمى .