مقام دانسته . آنجا كه مىفرمايد :
/ 384 « ما تورات كه در آن هدايت و روشنايى است نازل كرديم پيامبرانى كه تسليم فرمان بودند بنا بر آن براى يهود حكم كردند و نيز خداشناسان و دانشمندان » .
اين ائمه فروتر از پيامبرانى هستند كه مردم را به علم پرورش مىدهند . اما دانشمندان ( احبار ) علمايند ولى فروتر از خداشناسان يعنى ( ربانيون ) اما دانشمندان فقهاى عادلاند كه مقامشان از ربانيون فروتر است و بر مردم واجب است كه در غياب ربّانيون از آنان متابعت كنند .
صفات علماء
رهبرى اين گروه بر مردم بر اساس وجود چند صفت است در آنها چون آگاهى از علم فقه و وجود عدالت و قدرت اجرايى در امور اما آن دو صفت نخستين دليل آن اين عبارت است از آيه :
«
بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ
- به حفظ كتاب خدا مأمور بودند . » يعنى بدان سبب كه امينان بر كتاب خدا هستند و نيز هر قدر كه يكى از آنها از كتاب خدا آگاهتر باشد و آن را بيشتر اجرا كند ، به عبارت ديگر هر چه دانشش از فقه افزونتر و تقوايش بيش باشد رهبرىاش بزرگتر و وسيعتر است اما تصدى رهبرى دليل بر آن آنجاست كه مىفرمايد :
«
وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ
- و بر آن گواهى دادند . » يعنى شاهدان اجراى احكام و مواظب مردم كه تا چه حد آن را اجرا مىكنند . ولى علما به اين مقام رفيع نتوانند رسيد مگر وقتى كه از دو مانع بگذرند :
ترس از مردم و ميل و علاقهء به دنيا .
«
فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا
- پس از مردم مترسيد از من بترسيد و آيات مرا به بهاى اندك مفروشيد . » / 385 زيرا كالايى پس ارزشمند است .
«
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
- و هر كه بر وفق