انجيل - چنان كه در تورات بود - رهنمودى بود مردم را به راههاى صلح و سلامت ، هم چنان كه فروغى بود كه بر زواياى خرد پرتو مىافكند و غبار ضمير مىزدود و ارزشهاى فطرت را متجلى مىساخت . تا انسان خود راههايى را كه خداوند به آنها هدايت كرده بود بنگرد و رسالتهاى او را بشناسد .
«
وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ
- و از پى آن رسولان عيسى پسر مريم را فرستاديم . » يعنى عيسى از پى پيامبران پيشين آمد و پاى به جاى پاى آنان نهاد .
«
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ
- كه تصديق كنندهء توراتى بود كه پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را كه تصديق كننده تورات پيش از او بود به او داديم كه در آن روشنايى بود . » اين آيه دليل است بر وحدت رسالات الهيه و تكامل آن به آمدن انبياء و ضرورت احترام اهل كتاب . انجيل حاوى تصديق كتب آسمانى پيشين بود و از آن جمله تورات در آن مثالهايى است واقعى تا مردم متذكر شوند و موعظت پذيرند و عبرت گيرند .
«
وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
- و براى پرهيزگاران هدايت و موعظهاى . » چون فردى پرهيزگار باشد يا دست كم بخواهد از شر و بدى دور باشد به موعظه و اندرز گوش مىدهد و از آن سود مىبرد . اما شقى گوش را بر هر موعظه و اندرزى مىبندد .
[ 47 ] با آن كه اديان آسمانى از يك منبع سرچشمه گرفتهاند گاه احكام تازه ، احكام پيشين را نسخ مىكند و اين امر به سبب وجود وضع و موقعيت تازهاى مىشود كه قانون جديدى را ايجاب مىكند ولى اين اختلافها چندان مهم نيستند ، زيرا هنگامى كه محتواى اديان و روحيه يكتاپرستى و اهداف والاى آنها را ملاحظه كنيم و با اين حقيقت آشنا شديم كه خضوع انسان در برابر اديان آسمانى او را اندك اندك وامىدارد كه حقيقت واحد را در همه آنها تشخيص دهد و به آن ايمان