ثانيا : انبياء صلوات اللَّه عليهم بر حسب رأى تورات داورى مىكردند و به آنان حكومت و رهبرى عطا شده بود زيرا تسليم فرمان حق بودند و از خطا و لغزش معصوم .
/ 383 ثالثا : كسانى كه به تورات گردن نهاده بودند همان يهود بودند و حكم تورات به مصلحت اين قوم بود نه به زيانشان .
رابعا : بعد از پيامبران اولياء و علما بر وفق حكم تورات در ميان مردم داورى مىكردند .
پيشوايان و دانشمندان
«
يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ
- پيامبرانى كه تسليم فرمان بودند ، بنا بر آن ، براى يهود حكم كردند و نيز خداشناسان و دانشمندان . » ربانيون ( خداشناسان ) آن گونه كه براى من معلوم شده جمعى از اولياء خدا بودند كه به « رب » انتساب يافته بودند زيرا در نهايت اخلاص و فداكارى بودند .
اينان تنديس روح رسالت بودند . همانند امامان ما عليهم السلام و حواريون مسيح .
صفت بارز اينان قيام براى خدا بود و فانى شدن در ذات احديت . هر چند در زمرهء علماى دينى هم بودند . در حديثى مأثور از امام جعفر بن محمد الصادق عليه السلام در تفسير اين آيهء كريمه آمده است كه :
( از لوازم امامت پاكيزگى و پاكى از گناهان و معصيتهايى است كه موجب عذاب آتش مىشود . سپس علمى روشنىبخش ( و در نسخهاى : مكنون ) به همهء چيزهايى كه امت بدان نياز دارد از حلال و حرام و علم به كتاب خدا از خاص و عام و محكم و متشابه و دقايق علم قرآن غرايب تأويل و ناسخ و منسوخ آن ) .
راوى حديث گويد : پرسيدم به چه دليل امام وقتى امام است كه به اين چيزها كه ذكر فرمودى عالم باشد ؟ آن حضرت فرمود :
قول خداى تعالى كه به آنان اجازه داده حكومت را و آنها را شايستهء آن