تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 329

مساهمون:

ص٣٢٩
عمل ، تا مباد علم صاحب رسالت و هدايت او انبوه مردمشان را به خود جلب كند . وقتى كه طاغوت بخواهد در برابر هر حقى كه صاحب رسالت ابراز مىدارد باطلى از سوى خود جعل كند به جستجوى دروغگويان و دجال صفتان به هر جا سر مىكشد تا آنها را در اين هدف كثيف خود به كار گيرد و از اين روست كه همواره گوش به دروغ مىسپارد . هدف از اين كار رسيدن به اهداف بىارزش در رسيدن به كالايى است كه قرآن آن را « سحت » مىخواند . «
أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ
- خورندگان حرامند . » « السحت » در اين آيه به معنى شوخى است گنده كه از جسم آدمى جدا مىشود و پر از ميكربهاى فاسد است . آنچه اينان از اموال مستضعفان مىخورند همين شوخ ناپاك / 378 و فاسد است كه خورنده را جز مرگ ثمرتى ندارد .

وظيفهء رسول

اينان به نزد رسول مىآيند نه براى اين كه از او فايدتى حاصل كنند بل براى آن كه در سخن و عمل او چيزهايى پيدا كنند كه آنان را براى ترك دين و احكام او بهانه‌اى باشد . «
فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
- پس اگر نزد تو آمدند ميانشان حكم كن ، يا از ايشان رويگردان شو . و اگر رويگردان شوى هيچ به تو زيانى نرسانند . و اگر ميانشان حكم كنى به عدالت حكم كن كه خدا عدالت پيشگان را دوست دارد . » پيامبر و رهبرى اسلامى در برابر اينان موضعى احتياط آميز اتخاذ مىكنند . يا از آنان اعراض مىكند بدون خوفى يا ميانشان به قسط كه همان عدالت محض است داورى مىكند . [ 43 ] اينان هنگامى كه نزد پيامبر مىآمدند از روى دروغ و رياكارى بود ،