جاهلى پالوده شده باشد و با دليرى تمام ، بىهيچ خوف و وحشتى براى تنفيذ تعاليم اسلامى رودرروى جاهليت بايستد .
/ 297 از اين روست كه در ضمن حديث از پارهاى از عادات جاهلى كه اسلام آنها را ممنوع فرموده به مسئله رهبرى اشارت مىرود . تا معلوم دارد كه رهبرى از آيين دينى جدا نيست و اسلامى كسى را به رهبرى نمىشناسد مگر آن كه مو به مو احكام را رعايت كند . مسلّم است با اين تعبير به كسانى كه خود را زير پوشش كلمات پر طنين دينى و شعارهاى پرخروش اسلامى پنهان كردهاند ولى در اجراى احكام قدمى برنمىدارند ، وقعى نمىنهد .
«
فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- پس هر كه در گرسنگى بيچاره ماند بىآنكه قصد گناه داشته باشد بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است . » يعنى تنها در يك حالت خوردن مردار جايز است ، آن هم در حالت اضطرار و ناچارى . يعنى زمانى كه گرسنگى و قحطى همه گير شده باشد . در اين حال خوردن گوشت مردار جايز است اما به شرطى كه نفس ، بدان مايل نباشد و تنها و تنها اضطرار سبب آن كار شود . بنا بر اين تا اضطرار بر طرف شد بايد او نيز بر فور اجتناب كند تا مبادا عادت او شود .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 4 تا 5 ]
يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ ( 4 ) الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ