و نظم است .
شرح آيات :
همه چيز از طيبات است مگر
[ 4 ] نادانى موجب افراط و تفريط است . نادان نمىتواند راه مستقيم را انتخاب كند يا به چپ مىگرايد يا به راست . كسى كه در بيابانى گم شده و راه خود نمىشناسد ، گاه به سوى راست مىگرايد و گاه به جانب چپ .
بنا بر اين تا آگاهى از راهى كه در پيش دارد نداشته باشد ، نمىتواند طريق مستقيم را برگزيند . مردم عصر جاهليت نيز چنين بودند ، برخى از آنها هيچ چيز را حرام نمىدانستند و برخى كه گرفتار جمود شده بودند همهء طيبات دنيا را بر خود حرام كرده بودند ( چنان كه بعضى از مسيحيان و راهبان عرب چنين بودند ) . اسلام آمد و راه درست را به مردم نشان داد و گفت هر چه براى تندرستى بشر مضر باشد يا از لحاظ اخلاقى و اجتماعى به او زيان رساند بر او حرام است . پس طيبات را حلال شمرد و يك قاعدهء كلى و اساسى آورد كه هر چيز طيب و پاكيزهاى حلال است مگر آن كه از طريق شرع حرام شده باشد .
وسايل كسب
طيب هر چيزى است كه عقل سليم آن را پاكيزه و خوش شمارد :
«
يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ
- از تو مىپرسند كه چه چيز بر آنها حلال شده است ، بگو چيزهاى پاكيزه . » / 301 دربارهء ابزار و وسايلى كه به وسيلهء آنها مىتوان به طيبات دست يافت پرسيدهاند قرآن در پاسخ از دو گونه ابزار و وسيله ياد مىكند ، يكى نمونههايى از وسايل براى نگهدارى و استفاده از طبيعت و اين نمونه شك برانگيز است و سؤال ديگرى را در پى مىآورد و آن اينكه سگ شكارى ديگر چگونه وسيلهاى است ؟
آيا مىتوان حيوانات را در گرفتن و نگاهداشتن چيزهاى مباح به كار گرفت