آزمند باشد ، زيرا رعايت عدالت در ميان آنها بسيار دشوار است . بناچار يك يا چند تن از آنها را سرگشته رها خواهد ساخت ، به گونهاى كه نه زن او باشد و نه مطلقهء او .
چون روابط زناشويى به جمود و تنافر كشيد بهتر آن است بدون بيم از فقر و نادارى راه جدايى در پيش گيرد ، زيرا خداوند روزى دهنده است .
روابط زن و شوهر خود جنبهء مهمى از روابط اجتماعى است . اين روابط اعم از مثبت و منفى ، مستقيم و غير مستقيم منشأ بسيارى از گناهان خواهد شد .
ملاحظه مىشود با آنكه در آغاز سوره سخن از روابط زناشويى رفته بود بار ديگر آن را مورد توجه قرار داده است . اين بار در چارچوب سخن از گناه و گناهكارانى كه به خود يا به مردم خيانت مىورزند .
شرح آيات :
حقوق زن
[ 127 ] از آنجا كه در عصر جاهلى زن را با نظرى كين توزانه مىنگريستند و آنها را ، نسبت به مردان عنصرى پست و حقير مىشمردند ، غالبا از رسول خدا مىپرستيدند ، كه آيا زن نيز در زندگى حقى دارد يا نه ؟ و آيا تجاوز به اين حق گناه است ؟ بويژه اگر زنى در خانهء مردى سمت زوجيت او را داشت در اين حالت به زعم مردم عصر جاهلى وابستهء به مرد مىبود و جامعه هيچ حقى براى او قايل نبود و زن از كوچكترين استقلال محروم بود .
قرآن در اين آيه به سؤال اين قوم پيرامون حقوق زن پاسخ مىدهد كه بر ماست حقوق آنها را چونان كه در شريعت اسلامى آمده است بطور كامل ادا كنيم .
مخصوصا اگر زن يتيم باشد و بخواهيم با او ازدواج كنيم بر ماست كه حقش را كاملا ادا نماييم .
/ 207 «
وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ فِي يَتامَى النِّساءِ اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ ما كُتِبَ لَهُنَّ وَ تَرْغَبُونَ أَنْ