سرمشقى روشن و درسى عملى است .
يكى از اين دو بزرگوار از خاندان سادات علوى بنام سيد محمد و ديگر بنام شيخ حسن فرزند شهيد ثانى بود . اين دو با هم پيوند خويشاوندى داشتند و از نخستين روز تحصيل هميشه با هم و در كنار هم بودند .
آنها از خطهء عالمپرور و مجتهدخيز جبل عامل ( لبنان ) بودند كه بعد از تحصيل مقدمات و براى تكميل دانش خود به نجف اشرف آمدند و در مدت كمى به بالاترين مقام علم و اجتهاد رسيدند .
* شيخ حسن ( صاحب معالم )
شيخ حسن ملقب به جمال الدين كنيهاش ابو منصور ، فرزند شيخ زين الدين معروف به شهيد ثانى رحمه اللّه از علماى برجسته و بزرگ شيعه مىباشد و مقام او در علم و فقه و تبحر و تحقيق و حسن سليقه و فهم مطالب مشهورتر از آن است كه ذكر گردد و ظاهرتر از آن است كه نوشته شود .
اين شيخ بزرگوار ، جليل القدر ، عظيم الشأن و صاحب كمال يگانه روزگار ، داناترين اهل عصر خويش در فقه و حديث و رجال بود ، او در زمان شهادت پدرش چهار ساله بود و از شاگردان پدر بزرگوارش حديث آموخته و روايت مىكند . از امتيازات او اينكه ، خط شريفش همانند اسمش حسن و نيكو بوده و حديث را بسيار نيكو ضبط مىكرده است و با علم رجال و اخبار و اشعار آشنايى زياد داشته و شعرش در نهايت فصاحت و زيبايى بوده است .
و قصيدههايى در مدح ائمه عليهم السّلام و در پند و اندرز و عبرت و سوگ بعضى علما سروده است .
از عادات و روشهاى جالب او اين بوده كه احاديث شريف را اعرابگذارى مىكرده است . كه بطور دقيق و صحيح خوانده شود و خوانندگان دچار اشتباه نشوند .
اين عالم بزرگ بعد از يك عمر تلاش و كوشش در تحصيل علوم و فنون