كتاب « رجال كشّى » دارد تصريح به استفاده از محضر اردبيلى نموده است . « 1 »
8 - ملّا عبد اللّه شوشترى ( وفات 1021 ه . ق ) كه خود استادى بزرگ بوده و در همان زمان كه از خدمت اردبيلى استفاده مىكرد ، حوزهء تدريس داشت و چند نفر از شاگردان اردبيلى نيز در درسش حاضر مىشدند ، ولى با اين همه ، ايشان از درس مقدّس استفاده مىبرد و مجلسى اوّل كه شاگرد شوشترى است در شرح مشيخه « من لا يحضره الفقيه » به اين مطلب تصريح فرموده است .
شوشترى رساله عمليهاى به زبان فارسى نگاشته كه مشهور به « الواجبات » است . « 2 »
9 - خواجه فيض اللّه بن عبد القاهر حسينى تفريشى ( وفات 1025 ه . ق ) شاگرد برجسته مقدس اردبيلى و استاد دانشمند مشهور امير شرف الدّين شولستانى نجفى ( وفات 1063 ه . ق ) است .
خواجه فيض اللّه نيز جريان ملاقات مقدس اردبيلى را با امام زمان ( عج ) گزارش داده است « 3 » و تعليقاتى بر كتاب ارزنده « آيات الأحكام » استادش نگاشته است . « 4 »
ملا مصطفى تفريشى صاحب نقد الرجال دربارهاش مىنويسد :
« او داراى علم بسيار و حلم و بردبارى بزرگ و بىشمار بوده ؛ متكلم و فقيه . . . همه صفات پسنديده علما و اهل صلاح و تقوا در او جمع شده بود . » « 5 »
10 - سيد عبّاس بن محمّد موسوى بيابانكى كه شاگرد مقدّس بوده و كتاب مجمع الفائدهء استادش را كه در سال 985 ق به اتمام رسيده بود در سال 986 ه . ق كتابت كرده است . « 6 »
هامش
( 1 ) . « رياض العلماء » ، ج 4 / 304 ؛ « كليات فى علم الرّجال » ، استاد جعفر سبحانى ، ص 127 .
( 2 ) . ر . ك : « روضات الجنّات » ، ج 1 / 82 ؛ « اعيان الشيعه » ، ج 3 / 82 ؛ الذريعه ، ج 25 ، ص 1 .
( 3 ) . « روضات الجنّات » ، ج 1 / 80 .
( 4 ) . « فوائد الرضويه » ، ص 356 .
( 5 ) . « نقد الرجال » ، ص 269 .
( 6 ) . الذريعه ، ج 20 / 36 .