عبادت
بسيارى از خصوصيّات اخلاقى مقدّس اردبيلى در خفا مانده و اين موضوع در مورد عبادت وى كه براى هر فرد مخلص يك امر نهانى و مربوط به خود و خداى خود مىباشد بيشتر محسوس است .
آنچه در اين خصوص از اين عابد زاهد نقل شده قطرهاى از درياى بيكران است .
ايشان با وجود مشغله فراوان علمى و مرجعيّت ، لحظهاى از انجام فرايض و مستحبّات دينى غافل نبود ، در سختترين مرحله اشتغال و گرفتارى تحصيلى و تحقيقى و مشكلات زندگى عبادت و اعتكاف و راز و نياز با خداى خود را ترك نمىكرد بر نمازها حتى نمازهاى نافله بهويژه نافله شب ، مواظبت تام داشت . بسيارى از روزها را روزهدار بود ، زياد قرآن تلاوت مىكرد ، از دعاهاى مأثوره بسيار مىخواند ، با اينكه اشتغال علمى را بسيار مهم و غنيمت مىدانست باز از اين گونه اعمال غافل نبود چون رمز موفقيّت خويش را در تمامى امور زندگى به ويژه مسائل علمى ، در عبادت و بندگى خالصانه در برابر خداوند مىدانست و عقيده داشت همه اين موفقيّتها در گرو بندگى خدا و تهجّد و ديانت است و بس .
سخاوت يا ايثار
حضرت محمد صلىّ اللّه عليه و آله و سلم مىفرمايد : بهترين بنده كسى است كه از درهم و دينار بگذرد . مقدّس كه در سبقت به خيرات از بهترينها محسوب مىشوند در سخاوت و انفاق نيز از مقام بسيار والائى برخوردار بودند . در امور اقتصادى زندگى خود بىتكلّف و صاحب رفق بودند لذا از آنچه كه در