اى ولى مؤمن كه چون اين فقير از مطالعهء كتاب حديقة الشيعه كه از مصنفات علامه اردبيلى است فارغ گرديد جمعى از دوستان التماس نمودند كه بابى را كه در بيان مذاهب و عقائد صوفيه است از آن كتاب انتخاب نمايد ايجابا لملتمسهم به ترقيم آن پرداخت و آن را رسالهء منفرده ساخت . « 1 »
سرقت و تحريف
از انواع سرقت ، سرقت تأليفات ديگران و آن را به نام خود در آوردن است و اين خود ظلم فاحشى است كه بعضى از افراد بىتقوا بدان دست مىزنند در مورد حديقة الشيعه مرحوم اردبيلى نيز اين ظلم فاحش به عمل آمده است زيرا به نقل بزرگان ، شخصى كه در لباس اهل علم بوده و بهرهاى از تصنيف و تأليف نداشته است در زمان سلطان عبد الله قطب شاه امامى در هند ، بدانجا مسافرت كرده و كتاب حديقة الشيعه را به خود نسبت داده و آن را هديهء سلطان كرده است .
او در كتاب مزبور دست برده خطبهء آن را با چند سطر ديگر انداخته و به جاى آن خطبه ديگرى را آورده است و هركجا مرحوم اردبيلى كلام را به تأليفات ديگر خود حواله داده چون ديده كه اگر اسقاط كند كلام ناتمام مىماند و اگر حواله دهد خوف افتضاح است لذا گفته كه ملا احمد اردبيلى در فلان كتاب همچنين گفته است و گاهى چند شعرى يا بعضى كلمات در آن كتاب درج كرده است ، و در احوال حضرت صادق عليه السّلام بخشى را كه مربوط به مذمت صوفيه است به كلى ساقط كرده زيرا سلطان تمايل به آن فرقه داشته است ، و در آخر آن كتاب مسروق ، چند سطرى را حذف كرده و شروع به مدح و ثناى شاه اسماعيل ، اولين نفر از سلاطين صفويه و سلطان عبد الله پادشاه هند كرده و اشعارى را انشا نموده كه اوّلش اين است :
شكر حق را كه اين خجسته كتاب * كه در او نيست غير صدق و صواب
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل طبع قديم ج 3 ص 395 .