ديدم كه مردم آن بلده ، شيخ ابو الفتوح عجلى شافعى اصفهانى را شيخ ابو الفتوح رازى نام كرده بودند و به اين بهانه . . . قبر آن سنى صوفى را زيارت مىكردند .
شاهد ديگر اينكه در حديقة الشيعه در باب نزول سورهء هل أتى در شأن اهل بيت مىفرمايد : و بايد دانست كه ايثار حضرت امير المؤمنين دليلى است قوى بر آنكه هر چند كسى صرف مال خود در خيرات و تصدقات كند اسرافش نتوان گفت چه ترغيبى كه از آن فعل از آن حضرت واقع شده بر نفقه كردن و تصدق نمودن ، زياده از حصر است و كدام ترغيب زياده بر اين تواند بود كه آن چهار برگزيدهء حضرت كردگار و خادمهء ايشان سه روز متصل روزه دارند و به غير از قرص جوى از براى افطار ايشان چيزى نباشد و بر آن بىچيزى صبر كنند و از سر آن نان جو درگذرند و به فقير و محتاج دهند و باز با آب ، افطار نمايند چنان كه در شرحى كه بر ارشاد فقه ، اين فقير نوشته به تقريب مذكور گشته . « 1 »
بنگريد كه در مورد اوّل ، حواله به كتاب زبدة البيان خود داده و در مورد دوّم رسما نام خود را به عنوان مؤلف كتاب حديقة الشيعه ذكر كرده و در مورد سوّم از شرح خود بر ارشاد علامه نام مىبرد و مىفرمايد مطلب را در آنجا تقريب و تقرير كردهام .
البته ما الان آن موضع خاص را در شرح ارشاد نمىدانيم لكن مرحوم حاجى نورى مىگويند : ظاهر آن است كه اين مطلب را در كتاب صدقه شرح ارشاد نوشته و آن ، جزء قسمتهايى است كه از اين كتاب ، گم شده و از بين رفته است و در دسترس نمىباشد .
با كمال تأسف حاج ميرزا معصوم على بن حاج ميرزا زين العابدين نائب الصدر ملقب به رحمت على شاه نعمت اللهى شيرازى در كتاب طرائق الحقائق كه در تذكرهء عرفا نوشته انتساب كتاب را به مقدس اردبيلى مورد انكار قرار داده است و زشتتر از آن ، اينكه استدلال كرده كه مقدس ، خود از صوفيه است و اين
هامش
( 1 ) . حديقة الشيعة چاپ قديم ص 20 .