اردبيلى سه كتاب را ذكر كرده يكى شرح ارشاد و ديگرى تفسير آيات الاحكام و ديگر حديقة الشيعة « 1 » .
مرحوم شيخ يوسف بحرانى مىگويد : و براى اوست كتاب حديقة الشيعة ، و در امل الامل اين كتاب را به او نسبت داده و شيخ محدث صالح عبد الله بن صالح و ديگران نيز مثل او را ذكر كردهاند « 2 »
جاى تأسف است كه بعضى در انتساب اين كتاب به آن بزرگوار ترديد كردهاند در حالى كه اين بزرگانى كه نام برديم و همه اهل علم و اطلاع و تحقيقند كتاب مزبور را از آثار قلمى و از تصنيفات مرحوم اردبيلى به شمار آورده و به آن بزرگوار نسبت دادهاند .
علاوه در مواردى از كتاب حديقة الشيعه به نحوى تعبير مىكند كه صريح است كه حديقة الشيعه از خودشان است مثلا در حالات حضرت صادق عليه السّلام و هنگامى كه بحث ابو هاشم كوفى و مذهب صوفيه را مىكند مىگويد : و در باب ابو هاشم كوفى نيز كه واضع اين مذهب است احاديث واقع است و از آنها يكى آن است كه على بن الحسين ابن موسى ابن بابويه قمى رضوان الله عليه در كتاب قرب الاسناد خود روايت مىكند از سعد بن عبد الله از امام عسكرى عليه السّلام ، و روايت را نقل فرموده و بعد مىنويسد : و آن كتاب شريف به خط مصنف به دست اين فقير افتاده كه در آنجا حديث ديگرى در باب اين گروه مسطور است و از نماز جمعه از معصوم سؤال كردهاند كه اگر پيشتر آن را ديده بودم در كتاب زبدة البيان روشنتر از آن سخن مىگفتم « 3 »
و در بعضى از موارد ، اسم خود را به عنوان مؤلف كتاب ، ذكر نموده است مثلا شش ورق بعد از مطلب فوق ، مىفرمايد : و مؤلف اين كتاب ، محتاج به رحمت حضرت ربّ الارباب احمد اردبيلى گويد : مرا گذار به اصفهان افتاد ،
هامش
( 1 ) . امل الامل ص 23
( 2 ) . لؤلؤة البحرين ص 150
( 3 ) . حديقة الشيعة قسمت حالات حضرت صادق چند سطر پيش از ذكر مذاهب صوفيه .