درويش خسرو و سلطنت سه روزهء يوسفى تركش دوز و قلع و قمع صوفيان نقطوى در شهرهاى مختلف ايران و اتّهام صوفيان به پيروى از عقايد نقطويّه ، همگى وقايعى است كه پس از سال 1003 ه . ق اتّفاق افتاده است و اينكه نويسندهء مقاله « مذمّت صوفيه » در حديقة الشيعه صوفيان را به كنايه از پيروان محمود پيسخانى معرفى مىكند حاكى از آن است كه نويسندهء اين كتاب پس از آن واقعه مىزيسته و مقدّس اردبيلى متوفّاى 993 ه . ق نتواند بود . » « 1 » .
[ 5 - ذكر روايات ضعيف و ساختگى و قصههاى عاميانه در حديقة الشيعة ]
5 - در كتاب « حديقة الشيعه » روايات ضعيف و ساختگى و قصهّهاى عاميانه بسيار است و شايسته نيست چنين كتابى را به محقّق اردبيلى نسبت داد .
البته در اين خصوص كلى گويى شده و مشخّصا موارد آنها را معلوم نساختهاند تا ببينيم برداشت آنها از « ضعيف » و « مجعول » و « عاميانه » چيست .
اگر منظورشان اين باشد كه آن احاديث را از كتب اهل سنّت نقل كرده ، بايد گفت در مقدّمهء حديقة الشيعه شرط شده كه اين كتاب بر اساس كتب معتبر و مقبول شيعه و سنّى نوشته شود و حتّى در جاى جاى حديقة الشيعه براى مجاب ساختن برادران اهل سنّت تمسّك به كتابهاى آنها كرده است بطوريكه صاحب حديقة الشيعه 110 جلد از كتب مشهور و معتبر اهل سنّت را در نوشتن اين كتاب مورد بهرهء كامل قرار داده ، در حالى كه از كتب شيعه فقط 50 جلد كتاب مورد استفادهء نويسندهء حديقة الشيعه بوده است و طبيعى است كه بعضى از مطالبى كه با عقايد شيعه نمىسازد ، در لابلاى احاديث راه يابد و با اين حساب نبايد توقّع داشت كه همهء احاديث حديقة الشيعه از صحّت كامل و راويان موثّق برخوردار باشد ، ولى اينكه ادّعا شده اثرى از اين روايات در كتب معتبر نيست ، اين موارد ، بيش از چند مورد نيست و با يك نگاه به
هامش
( 1 ) - مجله معارف ، دوره دوّم ، شماره 3 ( سال 1364 ) / صفحه 119 .