ابو بكر فدك را از اولاد فاطمه منع نمود ؛ عمر در وقت مردن از روى حسد مىگفت كه نبوت و امامت را در يك خانه جمع نمىتوانم ديد هرچند كه على مستحق امر امامت است ؛ و همچنين تا به صاحب الامر جميع الائمه عليهم السّلام را از روى حسد زهر دادند يا به تيغ قتل نمودند و اختيار غيبت صاحب الامر به سبب حسد ارباب مناصب و علماى بىديانت است و هر فتوى كه در حق كسى از مؤالفين ، علماى مخالف دادند بنايش بر حسد بود . حق سبحانه و تعالى همگان را از صفات سيئه على الخصوص ازين صفت بد در حفظ خود بدارد .
ثالثا سبب مخالفت و عداوت مردمان حبّ جاه و منصب دوستى دنيا و رياست و حكومت دنياست ؛ چه مىگويند و فكر مىكنند كه اين نقد است و حكايت بهشت و دوزخ و كتاب و حساب نسيه و هيچ عاقل نقد را به نسيه ندهد ؛ چنانچه ميرزا مخدوم شريفى مشهور كه در مكه مشرفه منصب نقابت و خطابت داشت و اظهار تسنن تا به حدى مىكرد كه « نواقض الروافض » نوشت و در آنجا چيزى چند ذكر نمود و افتراها كرد كه هيچ ناصبى نكند و نگويد . در حال مردن به محرمى وصيت كرد كه مرا غسل و كفن و دفن به روش اماميه خواهيد كرد و آن مرد گفت : تو هرگاه به اين عقيده بودى آنها را چرا مىگفتى و مىنوشتى ؟ ! آهى كشيده اشك به چشم آورده گفت : حب جاه ! حب جاه ! حب جاه ! سه بار اين گفت و جان سپرد .
فصل - بعضى از عوام اهل سنت را اعتقاد اين است كه دين شيعه تازه بهم رسيده و ابتداى آن از زمان شاه اسماعيل است و نمىدانند كه هر كه امير المؤمنين عليه السّلام را بىفاصله بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله امام و جانشين مىداند ، شيعه است و هر كه ابو بكر را خليفه مىداند ، سنى و نشنيدهاند كه سيصد سال تمام مصر و حوالى آن مغرب زمين را پادشاهان اسماعيليه داشتهاند و هميشه شيعه بودند و مدتهاى مديد حكومت عراقين را پادشاهان ديالمه داشتند و هميشه شيعه و امامى مذهب بودند و در ايام پادشاهى ايشان بود كه سيد مرتضى علم الهدى از دنيا رفت
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 1027
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص١٠٢٧