و بعضى آن را تصحيح كرده گفتهاند « 1 » : مراد از نام پدر حضرت صاحب الامر عليه السّلام ، امام حسين عليه السّلام است ؛ چه كنيت او ابا عبد اللّه است و در حديث كنيت را اسم ناميده كنايه از آنكه آن حضرت از فرزندان امام حسين عليه السّلام است و نام پدر رسول اللّه ، عبد اللّه است و بعضى گفتهاند : محتمل است كه راوى « ابنى » را به تصحيف « ابى » خوانده باشد و امكان دارد كه اين زيادتى از ملحقات و مفتريات نواصب باشد و به هر تقدير ، در طريق شيعه اين حديث نيست .
و در فصول المهمه « 2 » كه حافظ ابو نعيم چهل حديث صحيح جمع نموده در شأن مهدى عليه السّلام كه خاصه اوست و شيخ ابو عبد اللّه محمد بن يوسف كنجى شافعى كتابى تصنيف كرده و آن را « بيان » « 3 » نام نهاده كه به غير از اخبار صاحب الزمان عليه السّلام در آن كتاب چيزى نيست و گفته است كه روايت كردهاند ابو داود و ترمذى هر يك در سنن خود « 4 » به سند صحيح از ابى سعيد خدرى كه او گفت : از رسول خدا شنيدم كه فرمود : « المهدىّ منّى ؛ اجلى الجبهة ، اقنى الانف يملأ الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما » ؛ يعنى مهدى از اهل بيت من است ؛ گشاده پيشانى و كشيده بينى خواهد بود و زمين را پر از عدل خواهد ساخت بعد از آنكه پر از جور شده باشد . و ابو داود در حديثش « يملك سبع سنين » را اضافه نموده ؛ يعنى هفت سال پادشاهى خواهد كرد و در آخر حديث آورده است كه « حديث ثابت حسن صحيح » ؛ يعنى اين حديث به همه اعتبارات خوب است و صحيح است و همين حديث را طبرانى در « معجم » روايت كرده و غير او هم ذكر كردهاند . « 5 »
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 233 و 266 .
( 2 ) . فصول المهمه ص 292 .
( 3 ) . اين كتاب در 170 صفحه توسط انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين قم چاپ شده است .
( 4 ) . سنن ابو داود ج 4 ، ص 107 ؛ صحيح ترمذى ؛ ج 4 ، ص 99 .
( 5 ) . سنن ابو داود ، ج 4 ، ص 107 .