هجرت نبوى و عمر شريف آن حضرت به پنجاه و چهار رسيده بود و بعضى چهل و هفت سال گفتهاند و مدت امامتش سى و پنج سال و چند ماه گفتهاند و « واقفيّه » را اعتقاد آن است كه آن حضرت زنده است و امامت را به او منتهى مىدانند و قائل به امامت ديگرى بعد از آن حضرت نيستند و اين نيز از جملهء مذاهب باطله است .
[ زندگانى امام رضا عليه السّلام ]
ذكر امام ثامن ضامن على بن موسى الرضا - صلوات اللّه عليه و على آبائه و اولاده الطيبين الطاهرين - اسم شريفش على . كنيتش ابو الحسن . القابش رضا و صابر و وفى و ولىّ و زكى و ابو الحسن الثالث و على سيّماش ، مىگفتند ، ابو الحسن و على اول ، امير المؤمنين عليه السّلام و على ثانى ، على بن الحسين عليه السّلام زين العابدين . مادرش امّ ولد است كه كنيتش امّ البنين و لقبش خيزران مرسيه و بعضى شقراى نوبيّهاش مىدانند و اسمش « أروى » بوده . شاعر و مدّاحش دعبل خزاعى دربانش محمد بن الفرات و صوفيه مىگويند معروف كرخى و آن اصلى ندارد . « 1 » نقش خاتمش « لا حول و لا قوة الا باللّه » . معاصرينش از خلفاى بنى عباس : امين و مأمون . حليهء مباركش معتدل ، گندمگون ولادتش يازدهم ماه ذى الحجّه سال صد و پنجاه و سه . بعد از وفات جدّش ابو عبد اللّه عليه السّلام پنج سال در مدينه شريفه و بعضى در سال صد و چهل و هشت گفتهاند . عمر عزيزش پنجاه و پنج سال .
مدت امامتش بيست سال . وفاتش در سناباد كه دهى بود از دههاى طوس و الحال از بركت قبر آن حضرت از شهرهاى عظيم است و به مشهد مقدّس موسوم .
سبب فوت آن حضرت ، زهرى كه مأمون به آن حضرت خورانيد در آخر ماه صفر سال دويست و سه از هجرت . خادمش أبو الصلت هروى . اولادش پنج پسر بودند :
هامش
( 1 ) . يك سطر در كاشف الحق نيست ( ص 417 ) : « صوفيه مىگويند معروف كرخى و آن اصلى ندارد » .