چگونه مىبينيد در آن وقتى كه اين جمعيت شما ، به تفرقه بدل شده باشد و اجتماع به افتراق انجاميده و هر يك از شما به نحوى از دنيا رفته باشيد و قبرهاى شما هر كدام در مكانى واقع شده ؟
پس ، از آن ميان ، امام حسين متكلم شده گفت : يا رسول اللّه ! آيا ما به موت از دنيا خواهيم رفت يا به قتل ؟ مهتر عالم فرمود كه به ظلم و ستم كشته خواهيد شد و اهل بيت تو را در دنيا به طريق اسيران خواهند گردانيد . پس پرسيد كه يا رسول اللّه ! ما را كه خواهد كشت ؟ فرمود كه بدترين مردمان و جمعى كه شقىترين امت باشند .
بار سيم استفسار نمود كه آيا بعد از ما كسى به زيارت ما خواهد آمد و ما را ياد خواهد كرد ؟ جدّش صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بلى بسيارى از طوايف امت به زيارت شما مشرف خواهند شد و چشم شفاعت از ما خواهند داشت و زيارت شما را وسيلهء نجات و سبب زيادتى درجات خواهند دانست و در روز قيامت من ايشان را از اهوال و شدايد آن روز خلاصى خواهم داد .
و صاحب كشف الغمه بعد از نقل اين حكايت گفته كه اين خبر به همين طريق در ارشاد شيخ مفيد رحمه اللّه مذكور است و مرا درين تأمل است چه امام حسين عليه السّلام در آن حال از ديگران سالش كمتر بود و او را با صغر سن چون « 1 » رسول خدا به سؤال و جواب مخصوص ساخت و چگونه با كوچكى و خردسالى او ، دلش يارى داد كه حرف كشته شدن او بگويند و دل مادر و پدر او را بر او سوزان و گريان پسندد و چون حسين عليه السّلام در آن خردسالى از زوّار خود سؤال كند ؟ تا به اينجا مضمون كلام صاحب كشف الغمه است .
و اين ضعيف مىگويد كه اگر چه امثال اين سؤال از كسى كه در آن سن و سال باشد عجب مىنمايد و لكن از اهل علم و عرفان خصوصا از آن طور سرورى بعيد نيست ؛ چه جبرئيل عليه السّلام در روز تولد آن حضرت و ديگر مواقع خبر داد و مكرر بر
هامش
( 1 ) . چون - چگونه