؛ يعنى به روز جنگ بصره بر شتر سوار شدى و امروز بر استر سوار شدهاى با آنكه خدا و رسول او تو را امر نمودهاند كه از خانه بيرون نيائى و اگر زنده بمانى محتمل است كه بر فيل سوار شوى و تو را از ميراث پيغمبر خدا ، نه يك از هشت يك مىرسد ، يعنى از هفتاد و دو حصه يك حصه چه او را هشت زن ديگر بود و تو ، همه را تصرف كردهاى و خانه را خانهء خود نام نهادهاى ، برگرد كه اگر نه آن بودى كه امام حسن ، امام حسين را وصيت كرده كه مبادا به قدر حجامى خون درين واقعه ريخته گردد مىديدى كه اين جمع را ، كه تو به ايشان مينازى چه بر سر مىآمد و بعد از آن ، امام حسن را وداع جد فرموده حسب الوصيه ، او را به نزد فاطمه بنت اسد در بقيع مدفون ساختند اللهم ارزقنا زيارته و شفاعته بحقه و به حق أبيه و اخيه و به حق امه و جده و محبيه .
[ زندگانى امام حسين عليه السّلام ]
ذكر امام سيم از ابو عبد اللّه الحسين بن على بن ابى طالب عليه السّلام آن حضرت در سال چهارم از هجرت پنجم ماه شعبان و به روايتى سيم ماه مزبور تولد يافت و به قول صحيح علوق حضرت فاطمه عليهما السّلام بعد از ولادت برادرش امام حسن عليه السّلام به پنجاه روز بود .
و چون خبر تولد او به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد خوشحال شده آمد اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ او گفته و عقيقه فرموده ، او را حسين نام نهاد ؛ چه نام پسران هارون شبّير و شبّر بود به معنى حسن و حسين و القاب آن حضرت رشيد و طيب و وفى و سيد و زكى و سبط و تابع لمرضات اللّه است و أشهر القاب ، زكى است و اعلا و اشرف لقبهاى آن حضرت ، سبط و سيد ؛ زيرا كه حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله او را به آن دو لقب خوانده و دليل بر امامت او نص از رسول خدا و نص از پدر و