انه يضلهم ويغويهم ولا يختار لرسالته ولا يصطفى من عباده من يعلم أنه يكفر به وبعبادته ويعبد الشيطان دونه « 1 »
از عقايد وأصول مسلم مكتب اماميه ( شيعه اثنى عشرى ) اينست كه خداوند هرگز أطاعت وفرمانبردارى كسى را كه باعث گمراهى وانحراف مردم مىشود واجب ولازم نمىكنند وهرگز از ميان بندگان خويش كسى را كه علم كفر وعصيان برمىافروزد وسر تسليم در برابر خالق هستى فرود نمىآورد بلكه بجاى آن بعبادت شيطان مىپردازد به رسالت برنمىگزيند » .
2 - قال الرضا ( ع ) وان العبد إذا اختاره الله لأمور عباده شرح صدره لذالك وأودع قلبه ينابيع الحكمة والهمه العلم الهاما ، فلم يعى بعده يجواب ولا يحير فيه عن الصواب فهو معصوم ، مؤيد ، موفق ، مدد قد أمن من الحظايا والزلل والعثار يخصه الله بذلك ليكون حجة على عباده وشاهدا على خلقه ، وذلك فضل الله يؤتيه من يشاء والله ذو الفضل العظيم . « 2 »
« امام رضا ( ع ) فرمود : وقتي خدا كسى را براي ادارهء أمور بندگانش برگزيد سينهاش را براي آن مقام توسعه مىدهد ، قلبش را منبع حكمت مىگرداند ، علوم خودش را پيوسته به وى الهام مىكند بعد از آن از جواب هيچ مشكلى عاجز نيست ودر پيدا كردن راه حق سرگردان نمىشود ، پس أو از گناه معصوم است هميشه موفق ومؤيد ودر راه راست مىباشد ، از خطا ولغزش مصونيت دارد خدا أو را به اين مقام اختصاص داد تا بر بندگانش حجت وبر خلقش شاهد باشد . اين فضيلتى است از جانب خدا كه به هركس خواست عطا مىكند وخدا داراى فضل بزرگى است » .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 11 ، ص 76 ، حديث 3
( 2 ) - أصول كافى ، ج 1 ، ص 202