بسمله آيه مباركه
« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ »
« 1 » يعنى بنام و ياد پروردگارت كه هستى راى آفريد بخوان ، را به عنوان نخستين فرمان قرآن و پيام آسمانى اسلام فرو فرستاد و در آغاز سورة طور فرمود :
« وَ الطُّورِ وَ كِتابٍ مَسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ »
سوگند به كوه طور و قسم به كتاب نوشته شده در برگهاى پراكنده و نشر يافته و در سوره اى كه از سوى پيامبر امى قلم ناميده شده در آغاز مى خوانيم :
« ن . وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ »
سوگند به مركب و خامه و ابزار نگارش و آنچه مى نگارند ، كه در اين آيه خداوند حكيم به سه پديده مهم دوات ، خامه و نوشتار راى كه در پيدايش كتاب با هم پيوند و ارتباط و نزديكى داشته و دارند موضوع قسم قرار داده و اهميت كتاب و كتابت راى به جهانيان بويژه مسلمانان گوشزد فرموده و در كنار معجزات فراوان ديگر حضرت خاتم النبيين صلى الله عليه و آله قرآن يعنى كتاب خواندنى را معجزه جاودانه و سند دائمى صدق ادعاى نبوت و خاتميت پيامبر اسلام براى همه مردمان در هر زمان و مكان قرار داد و آن را مكرر كتاب ، كتاب حكيم ، كتاب كريم و كتاب عزيز خوانده است .
با اين تعبيرات نورانى به عالمان دينى توجه داد كه نگارش و نگاشته راى به عنوان مؤثرترين ، و مطمئن ترين و سيله انتقال دانش و فرهنگ و تمدن بشرى و آموزش و گسترش علوم دينى و يافته هاى علمى بشمار آورند و با نگرش و مطالعه و نگارش كتابها و حفظ و نگهدارى كتابخانه ها دين خود راى به جامعه انسانى و نسلهاى آينده ادا نما يند .
افزون بر كلام متين و مقدس آسمانى قداست و احترام كتاب و كتابت در كلمات پيشوايان معصوم ما نيز مورد تأكيد و توجه قرار گرفته و اين برگزيدگان الهى در گفتار و كردار خويش به عنوان پاسداران فرهنگ اصيل و غنى اسلام به آموزش و نگارش قرآن و سنت همت گماشتند كه در اينجا به گزيده اى از سخنان
هامش
( 1 ) . قرآن مجيد سوره علق آيه 1 .