حسين بن هبة اللّه بن راوندى معروف به قطب راوندى است . راوندى از خانوادهء علم و دانش و از راوند كاشان است . صاحبان تراجم ، قطب الدين را شخصيتى جليل القدر ، ثقه ، عالم ، متكلم و حديثشناس مىدانند . او در رشتههاى مختلف علوم اسلامى تبحر داشته و نوشتههاى او به 60 كتاب در رشتههاى متنوع علوم مىرسد . وى در 14 شوال 573 ه ق از دنيا رخت بربسته و در حرم حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شده است . اگرچه گفته مىشود اولين كتابى كه در آيات الاحكام به رشتهء تحرير درآمده است ، احكام القرآن ابو نصر محمد بن سائب بن بشر از اصحاب امام باقر عليه السّلام و امام صادق عليه السّلام متوفاى 146 است . اما از آن ، اثرى در دست نيست و اوّلين كتاب شيعى كه اكنون در دست است همين كتاب فقه القرآن مىباشد . لذا مرحوم راوندى در مقدمهء كتاب خود نوشته است :
آنچه مرا وادار كرد كه اين كتاب را بنويسم اين بود كه نيافتم از علما از قديم و جديد كسى را كه كتابى مستقل در فقه القرآن نوشته باشد .
اگرچه قبل از فقه القرآن كتب نگارش يافت از سوى علماى اهل سنت موجود بوده است اما آن بزرگ ، يا آنها را در دست نداشته و يا توجهى به آنها نكرده است و منبع اصلى نگارش فقه القرآن را تفسير جاودانى « التبيان فى تفسير القرآن » اثر شيخ الطائفه ابو جعفر محمد بن حسن طوسى ( ره ) قرار داده است و از آن رهگذر كه شيخ طوسى قدّس سرّه در تفسير خود بهگونهاى محسوس آيات الاحكام را مبسوطا بحث كرده است ، خود منبعى كفايت كننده براى مؤلف فقه القرآن جهت نگارش كتاب خود قرار گرفته است .
شيوهء بحث در زبدة البيان
1 - مؤلف پس از ذكر آيه ، لغات مشكل را معنى كرده و نكات ادبى موجود در آيه را مورد توجه قرار مىدهد و آنگاه به مراد آيه مىپردازد . احكامى كه از آيه استفاده مىشود يكبهيك آورده و كيفيت دلالت آيه را بر آن به بحث مىگذارد .