252 ، 253 ، 257 ، 259 ، 264 ، 279 ، 299 - جمعا 17 بار .
التذكرة : 202 ، 424 ، 481 ، 488 ، 489 .
المختلف : 118 ، 161 ، 163 ، 272 .
شرح الشرايع ( المسالك ) : 18 ، 153 ، 154 ، 155 ، 156 ، 236 ، 250 ، 255 ، 380 ، 481 ، 636 ، 668 .
در بين تفاسير ، بيش از همه به مجمع البيان ، تفسير كشاف و حواشى آن ، تفسير بيضاوى ، تفسير على بن ابراهيم ، تفسير عياشى ، ارجاع شده مثلا كمتر آيهاى است كه تفسيرش از مجمع البيان نقل نشده باشد ؛ به تفسير على بن ابراهيم در اين صفحات ارجاع شده است : 101 ، 102 ، 138 ، 153 ، 154 ، 156 ، 192 ، 458 ، 626 ، 632 .
فوايد رجالى زبده ، زياد نيست و در ص 217 رجال ابى داوود ؛ ص 917 رجال شيخ و ص 154 و ص 241 رجال نجاشى ، نام برده شده است .
ولى زبدة البيان بيش از هر منبعى ، متأثر از كنز العرفان است گرچه گاهى هم از فقه القرآن راوندى نام برده مثل ص 492 .
مقايسهء زبدة و كنز و بررسى ميزان تأثيرات ، مقالهاى مستقل مىطلبد از اين رو در اين باره به چند نكتهء مختصر قناعت مىكنيم .
1 - كنز العرفان بعد از لوامع و منهاج الهداية فى شرح آيات الأحكام الخمسمائة تأليف احمد بن عبد اللّه بن متوّج بحرانى و با توجه به آن نوشته شده است .
ر ك : كنز العرفان ج 2 ، ص 383 ، و قبل از اين دو ، فقه القران راوندى شديدا متأثّر از تبيان مرحوم شيخ طوسى ره است ، و اين همه ، بر زبدة البيان اثر گذاشته است .
2 - نظر اردبيلى در منابع ، بسيار نقّادانه است ، به نمونههايى اشاره مىشود :
الف : « قال في الكشاف : الصلاة عليه ( اى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ) واجبة و قد
مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 461
مساهمون: كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى
ص٤٦١