گاهى از احاديث نبوى و روايات امامان اهل بيت ، شاهد و گواه آوردهاند و ما در اين مقال جهت تكميل بحث خود فقط به نمونههايى بسنده مىكنيم زيرا فرصت بسط سخن در آن مقوله از گنجايش يك مقاله ، بيرون است .
طهارت : امير المؤمنين على عليه السّلام در بيان اثر شركزدايى ايمان از واژه طهارت بهره جسته و فرمود : « فرض اللّه الايمان تطهيرا من الشرك » « 1 » : خداوند ايمان را فرض فرمود تا شرك و آثار آن را پاكسازى فرمايد .
و از آنجا كه شرك يك عقيدهء باطل و فكر سست و غلطى است و عملا و در رفتار ، آدمى را به انواع آلودگيها مبتلا مىسازد ، استعمال طهارت و تطهير ، در اين موارد بعد وسيع مفهوم اين واژه را مبرهن مىسازد .
و امام صادق عليه السّلام در زمينه پاكى شيعيان از انواع پليديهاى رفتارى فرمود :
« شيعتنا ازكى و اطهر من ان يجرى للشيطان فى امعائهم رسيس » « 2 » : شيعيان ما پاكيزهتر و پاكتر از آن هستند كه عادت شيطانى ( مى و باده ) در رودههاى ايشان جارى گردد . در اين حديث لغتهاى طهارت و زكات در مفهوم عام و كلّى كلمه استعمال شدهاند .
تزكيه : دربارهء لغت تزكيه كه معمولا با طهارت با هم استعمال شده است حديث فراوان است از جمله دربارهء عملكرد رسالى رسول اكرم چنين آمده است :
« و زكاهم لكيما يتطهروا » « 3 » : مردم را تزكيه كرد تا پاك و پاكيزه شوند .
تذكيه : در معنى و مفهوم تذكيه هم اگر دقّت شود معلوم مىشود كه اصل مفهوم آن نيز پاكى و پاكيزگى كلّى است . حيوان مذكّى ضد مردار است . كه شرط
هامش
( 1 ) . محمد بن حسين الرضى ، نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 252 ، صبحى صالح .
( 2 ) . محمد باقر مجلسى ، بحار الانوار ، ج 47 ، ص 381 و نك : همان ، ج 68 ، ص 135 و ج 79 ، ص 153 .
( 3 ) . همان ، ج 33 ، ص 534 .