آدمى ، صحيح و فاسد عقايد و افكار مردم و بالاخره خوب و بد انسانها مىباشد . « 1 »
و همو مىنويسد : اشياى طيّب ، پاكيزه كه براى مردم و امّتهاى پيشين حرام شده بود و كليّه چيزهايى كه از نظر شارع ، پاكيزه هستند و حيواناتى كه به هنگام ذبح آنها ، نام خدا برده شده و داد و ستدهايى كه از حرامخورى مبرّا هستند ، توسّط پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حلال اعلام شد و برعكس ، آنچه طبع آدمى از آن نفرت دارد مانند خون ، مردار ، گوشت خوك و حيوانى كه به هنگام ذبح آن نام خدا بر وى برده نشده و آنچه حرام است مثل ربا و رشوه و دادوستدهاى نادرست و ناپاكيزه را براى انسان ، حرام فرموده است . « 2 »
و مغنيّه مىنويسد : خبيث در مقياس دين ، كسى است كه فرمان خدا نبرد و به كتاب و سنّت پيامبر اعتنا نكند و در نظر و عرف تودهء مردم ، خبيث كسى است كه از شرّ او بيم رود و انسانها از او ايمن نباشند . و در سخن و عمل او را صادق نشناسند و بديهى است كه چنين آدمى نزد خداوند هم خبيث است . « 3 »
شيخ طوسى مىنويسد : زيباهاى لذتبخش را كه در اديان قبل ، حرام شده بود براى مردم حلال مىكند و قبايح و هر آنچه را كه نفس آدمى از آن ، نفرت دارد ، حرام مىشمارد . « 4 »
طهارت و نجاست در حديث
كلمههاى طهارت و نجاست و واژههاى مشترك و يا نسبتا قريب به معنى آنها ، در احاديث و روايات اسلامى به همان معنى لغوى بلكه در ابعادى وسيعتر بهكار رفتهاند و حتّى بسيارى از لغتشناسان و اهل ادب در اثبات يك معنى و مطلبى
هامش
( 1 ) . محمود زمخشرى ، كشّاف ، ج 1 ، ص 682 ، ادب الحوزه .
( 2 ) . همان / ج 2 ، ص 165 .
( 3 ) . كاشف ، ج 3 ، ص 141 .
( 4 ) . محمد بن حسن طوسى ، تبيان ، ج 4 ، ص 560 .