1 - على زينالعابدين [ ع ] گل سرسبد اهل بيت [ ع ] :
حضرت زينالعابدين تنها بازمانده فرزندان [ امام ] حسين بن على [ ع ] پس از فاجعه كربلاست كه زندگى پربارى داشته و عطر پاكى در اين خاندان افشانده و فرزندان صالحى داشته كه از جملهء ايشان حضرت زيد است .
در چارچوب غصب خلافت از اهل بيت از سوى بنىاميه ، حضرت زيد نخستين كسى بود كه در ايام خلافت هشام بن عبدالملك اموى ، خواستار حق خويش در خلافت گرديد به همين دليل با خليفه اموى درگير بود و علت قيام حضرت زيد عليه بنىاميه نيز همين بود .
همچنانكه جدّ بزرگوارش امام حسين ( رض ) رهسپار كوفه گشت ، حضرت زيد هم رو سوى كوفه نهاد ولى در لحظههاى آخر وقتى به دليل عدم اعتماد به مردم كوفه قصد بازگشت به مدينه منوره را داشت ، آنها او را نسبت به يارى و جنگ با بنى اميه در كنار وى قانع كردند و به وى گفتند : با تو عهد و پيمان و قرار اطمينان بخشى مىبنديم كه همواره ياور تو باشيم و اميدواريم كه تو پيروز اين ميدان باشى و زمان هلاك بنىاميه فرا رسيده باشد !
مردم كوفه - يعنى كسانى كه به جدش [ امام حسين ] پشت كرده بودند - همچنان اصرار مىورزيدند تا سرانجام حضرت زيد پذيرفت و در آنجا ماند .
بدين ترتيب جنگ ميان حضرت زيد و يارانش از يك سو و يوسف بن عمر والى كوفه به نيابت از طرف هشام بن عبدالملك از سوى ديگر درگرفت ؛ كوفيان طبق عادت خود از اطراف حضرت زيد پراكنده شدند و حضرت زيد همراه با گروه اندكى از خويشانش در جنگ با امويان تنها ماند و سرانجام در ماه صفر سال 122 هجرى قمرى يعنى ده سال پيش از سقوط دولت اموى ، به شهادت رسيد .
منابع تاريخى در مورد محل دفن سر [ مبارك ] حضرت زيد ، اختلاف نظر دارند . گفته شده كه جسد شريف او را به كوفه حمل كردند و سوزاندند و خاكسترش را به رودخانه ريختند تا براى كسانى كه هوس شورش عليه بنىاميه كنند ، درس عبرت گردد . « 1 »
هامش
( 1 ) - تاريخ دمشق 19 : 477 ، بغية الطلب 9 : 4046 ، المعرفة و التاريخ 3 : 348 ، وفياتالاعيان 6 : 111 شرح حال هيثم بن عدى ، مروجالذهب 3 : 220 ذكر ايام هشام بن عبدالملك ، امالى الصدوق 321 مجلس 62 حديث 3 ، تاريخ الاسلام 8 : 106 و غيره .