تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦
او ( ص ) و دردانه و پاره تن اوست ؛ خداوند از همهء آنان خشنود است و محبتشان را به ما ارزانى داشته است .

وجوب محبّت و مودّت اهل بيت :

وقتى گروهى از قريش به شكايت نزد پيامبراكرم ( ص ) آمدند آن‌حضرت به عمويش عباس فرمود : « سوگند به كسى كه جانم در يد قدرت اوست ايمان وارد قلب كسى نمىشود مگر آنكه براى رضاى خدا و رسول خدا ، شما را دوست داشته باشد . » « 1 » به همين دليل است كه ابوبكر ( رض ) مىگويد : خويشاوندى رسول خدا ( ص ) را از خويشاوندى خود بيشتر دوست دارم . « 2 »
هامش
يادآورى مىشود كه حديث منزلت [ حديث فوق‌الذكر ] از ثابت‌ترين احاديث است و بزرگان حديث از جمله الحاكم به تواتر آن تصريح دارد و گفته است : « اين حديثى است كه به حدّ تواتر رسيده است : ( كفاية الطالب 283 ب 70 ) و السيوطى در الازهار المتناثرة صفحه 76 شماره 103 و نظم‌المتناثر 206 شماره 233 و اتحاف ذوى الفضائل : 169 شماره 217 و ابن الجوزى و الخطيب التبريزى مىگويند كه در صحيحين نقل شده و بر آن اتفاق نظر دارند ( تذكرة الخواص : 27 ب 2 ، مشكاة المصابيح 17193 شماره 6078 مناقب [ حضرت ] على ( ع ) ، البخارى آن‌را در صحيح خود 3 : 1359 شماره 3503 بخش فضائل اصحاب النبى باب مناقب على شماره 9 و 4 : 1602 شماره 4154 كتاب المغازى ، غزوهء تبوك آورده است همچنانكه مسلم آن‌را در فضائل خود شماره 6167 كتاب فضائل الصحابه باب فضائل على به نقل از سعد آورده و ابن عبدالبر و التلمسانى گفته‌اند : « اين حديث ثابت ترين و صحيح ترين حديث است » ( الاستيعاب 3 : 340 در آغاز شرح حال [ حضرت ] على ( ع ) ، الجوهرة فى نسب الامام على : 14 ) شايسته يادآورى است كه امام احمد نيز آن‌را از راههايى كه همگى صحيح هستند در فضائل الصحابة و مناقب على : [ صفحات ] : 2 / 567 و 569 و 633 و 956 و 960 و 1005 و 1006 و 1079 به نقل از سعد و [ در صفحات ] : 598 و 642 و 1091 به نقل از اسماء آورده است . ( 1 ) - صحيح البخارى 3714 - 3767 . مىگويم : من اين حديث را در صحيح البخارى چاپ شده در انتشارات ابن كثير و داراليمامة نيافتم ولى حديث را المتقى الهندى در الكنز 11 : 700 شماره 33395 آورده و آن‌را به احمد و الترمذى و الحاكم به نقل از عبدالمطلب بن ربيعة و نيز به نقل از الحاكم از عباس نسبت داده است ، الترمذى نيز آن‌را در كتاب المناقب باب مناقب عباس بن عبدالمطلب شماره 3758 آورده و گفته است : اين حديث ، حَسَن و صحيحى است ؛ الشجرى در الامالى 1 : 157 نيز آن‌را نقل كرده است . ( 2 ) - اين حديث را البخارى 3 : 1361 شماره 3508 به نقل از عروة بن الزبير به نقل از عايشه كتاب فضائل الصحابه باب مناقب قرابة رسول‌الله ( ص ) ( 12 ) آورده است .