عباسى ] در سال يكصدوشصت و هفت ( 167 . ) در پنجاه سالگى در الحاجر وفات كرد . « 1 »
ولى شيخ عبدالخالق در كتاب خود الجواهر النفيسة تأكيد دارد كه او همراه با دخترش نفيسه و در پى زيارت قبر ابراهيم خليل [ ع ] به مصرآمد و از روز شنبه بيست و ششم ماه رمضان سال يكصد و نود و سه ( 193 ) ه - در مصر قديم زندگى كرد . اين نظر البته نيازمند تأمل است زيرا منابع اتفاق نظر دارند كه الحسن الانور در سال 168 ه - يا 186 ه - - بنابه منابع اندك - وفات كرده است ؛ بانو نفيسه نيز در دهه نود قرن دوم هجرى به مصر آمد و در آنجا زندگى كرد و در سال 208 ه - وفات يافت . احتمالا الحسن الانور در اواخر عمر به مصر آمده بود تا همراه با دخترش زندگى كند كه البته ما به چنين نظرى گرايش چندانى نداريم .
ولى قابل توجه اينكه در ميان خانواده سيدى حسن الانور ، افراد بسيارى هستند كه در مصر بهخاك سپرده شدهاند و حتى برخى تأكيد دارند كه سيدى زيد - كه نود سال عمر كرد - نيز در آرامگاه پسرش سيدى حسن الانور بهخاك سپرده شده است ؛ برخى نيز معتقدند كه ضريح متعلق به سيدى زيدالابلج نيست و به زيد بن حسن الانور تعلق دارد . و آنگونه كه مىگويند بانو نفيسه دختر زيدالابلج و عمه بانو نفيسه دختر [ امام ] حسين نيز در مصر دفن شده است ؛ همچنانكه سيدى محمد الانور برادر سيدى حسن الانور بنابرآنچه در كتاب العدل الشاهد فى تحقيق المشاهد آمده است ، در آرامگاهى در نزديكى مسجد بانو سكينه سمت راست جهتى كه به مزار بانو رقيه و بانو نفيسه منتهى مىگردد ، بهخاك سپرده شده است .
ولى اين پرسش همچنان مطرح است كه آيا حسنالانور در مصر بهخاك سپرده شده است ؟ ! جناب شيخ عبدالغفور محمد جعفر امام مسجد سيدى حسنالانور - كه همواره
هامش
( 1 ) 3 - كه نظر اغلب نسبشناسان است . نگاه كنيد به : عمدة الطالب : صفحه 70 و المنتظم 8 : 294 و حاجر جايى است در فاصله سه مايلى مدينه به سمت مكه مكرمه .