بناى آن ويران گرديد و تل خاكى از آن باقى ماند و اخيرا نيز مردم براى بناى آن پيش قدم و داوطلب شدند و در اين راستا اين مسجد در سال 1922 م . تقريبا وضع قبلى خود را بازيافت و تا كنون نيز در المطرية در خيابان " البرنس " ( ماهر كنونى ) وجود دارد و به جامع سيدى ابراهيم معروف است ؛ در اين مسجد ضريحى وجود دارد كه مورد زيارت واقع مىشود و برخى مردم عوام مىگويند : او ابراهيم الدسوقى است ! ولى البته كه چنين سخنى نادرست است .
مكتب خانه سيدى ابراهيم نيز در خيابان ماهر " البرنس سابق " و در وسط محله سيدى ابراهيم قرار دارد و متشكل از بناى مستطيل شكلى است كه ورودى آن سمت جنوبى است ؛ در اين جهت ، دو در ورودى خميده و بر فراز آنها طاقى با سه نيم ستون قرار دارد . بر بالاى در ، پنجره كوچك كمانى است و ديوارهاى خارجى همگى پوشش آهكى راه راه قرمز و سفيد و به شكل ابلق هستند .
درون مكتبخانه شكل بسيار سادهاى دارد و متشكل از سه رواق موازى ديوار قبله و در هر رواق چهار ستون است ؛ در رواق دوم و روبروى محراب ، گنبدى هشت شكافى قرار دارد كه براى روشنايى از آن استفاده مىشود .
از اين مكتبخانه ، قطعه مستطيل شكلى در گوشه شمالغربى جدا شده كه در بخشى از آن مقبره سيدى ابراهيم واقع شده است . اين مقبره در واقع حجره مربع شكل كوچكى است كه گنبدى بر پايهاى هشت ضلعى بر بالاى آن قرار گرفته كه در هر ضلع پنجرهاى وجود دارد و بالاى آن ، گنبد محدب شكلى ساخته شده است . در ديوارهاى فضاى مستطيل شكل ياد شده در ضلعهاى شرقى و غربى دو پنجره قنديل شكل وجود دارد و وضوخانه و آبدارخانه در سمت غربى آن است .
شايد علت انتخاب المطرية به عنوان محل دفن سر ابراهيم ، دور ساختن مردم از زيارت مقبره و خاموش كردن آتش اين شورش و تضعيف فراخوان علويان به قيام بود . منطقه المطرية در آن زمان محلى غيرمسكونى و دور از پايتخت بود ؛ همچنانكه قبرستان مسلمانان در آن زمان نيز در نزديكى كوه المقطم بود و از جمله دلايل اهميت اين مقبره در آن منطقه بى آب و علف و متروكه يعنى " المطرية " ، اهتمام امير " تبر " در بناى مسجد در جوار آناست .
اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: السيد هادي الخسروشاهي
ص٣٥٨