صفات و علم او :
بانو نفيسه همچون ديگر وابستگان به اهلبيت ، از اين ويژگى برخوردار بود كه در
عبادت و ترس از عذاب الهى زبانزد بود و در حالى كه هنوز در مدينه اقامت داشت و در حمايت پدر زندگى مىكرد همواره به عبادت و تلاوت قرآن كريم مىپرداخت و از جمله كسانى بود كه از وى روايت مىشد و زمانى كه تنها پنج سال داشت قرآن كريم را از حفظ بود و تفسير مىدانست و در دين به فقاهت دست يافته بود و همواره در كنار قبر جدّش محمد مصطفى ( ص ) حضور داشت ؛ به همين دليل مردم مدينه او را همراه با احترام و تجليل و قدردانى دوست داشتند چون در زهد و پرهيزگارى و پارسايى و روزهدارى و شبزندهدارى آوازهاى نيكو داشت .
وقتى در مدينه بود فراوان براى اداى حج به مكه مىرفت و درباره وى آمده كه در حالى كه به طواف كعبه مىپرداخت رو سوى خدا مىكرد و مىگفت : « بار پروردگارا ! مولاى من ! مرا از خشنودى خود بهرهمند ساز و سببى مساز كه در برابر تو حجاب ديدهام گردد . »
بانو نفيسه ، بسيار سفر مىكرد . وقتى به چهل و هشت سالگى رسيد به سرزمين شام رفت و در آنجا قبر ابراهيم خليلالرحمن ( ع ) را زيارت كرد و از آنجا به مصر رفت و همانجا مستقر گشت .
در اثناى اقامتش در مصر ، بسيارى از علما و صالحان و پيشاپيش آنها امام شافعى به ديدارش مىشتافتند . او از وى حديث شنيد و نماز تراويح در ماه رمضان را با وى خواند و اگر بر اثر بيمارى نمىتوانست به زيارتش برود كسى را مىفرستاد تا درودهاى او را به وى ابلاغ كند و براى سلامتىاش دعا نمايد .
با توجه به كثرت عبادت و نزديكىاش به خدا ، جايى كه در آن اقامت داشت و نيز جايى كه بهخاك سپرده شده است مستجابالدعوة شده و دعاهايى كه در آن مىشود اجابت مىگردد . مصريان نيز اينرا دانستهاند به همين دليل قبر و مسجد او زيارتگاه ميليونها مردمى است كه براى دعا و تبرك از وجود او به آنجا مىآيند تا مگر خداوند دعايشان را مستجاب كند و گرفتارىهاى آنانرا بر طرف سازد .