هديه مىدهم و از شما مىخواهم آنرا از من بپذيرى . و در خصوص انبوه جمعيتى كه به حضور شما مىرسند ، تصميم بگيريد كه تنها دو روز در هفته اينكار صورت گيرد و بقيه ايام هفته را به عبادت و در خدمت پروردگار خود باشى . و در اين راستا روزهاى شنبه و چهارشنبه را مخصوص اينكار كرد تا سرانجام وفات يافت و در همين سرزمين بهخاك سپرده شد .
السخاوى مىافزايد : بانو نفيسه نزديك به هفت سال در مصر اقامت داشت . در ماه رجب 208 ه - ق به بستر بيمارى افتاد و وقتى نزديكى اجل خود را احساس كرد نامهاى به همسرش اسحاق المؤتمن نوشت و قبر خود را بهدست خود در خانه خويش حفر كرد . او بارها و بارها در اين قبر فرود آمده و نماز گذارده بود . « 1 »
همسرش درنظر داشت كه پس از مرگ او را به مدينه منوره ببرد تا در قبرستان بقيع بهخاك سپرده شود ولى مردم مصر به حضور والى رسيدند و از وى خواستند تا مانع از تحقق اين خواسته همسرش شوند ، ابتدا زير بار نرفت ولى آنها اموال فراوانى براى وى گردآوردند و بار شترش كردند باز هم زير بار نرفت و بهشدت غمگين گشتند ولى فرداى آنروز كه وى را ديدند متوجه شدند كه به خواستهء آنها تن داده است . علت را جويا شدند گفت : ديشب رسول خدا ( ص ) را در خواب ديدم كه به من مىفرمود : « پولهاى آنانرا به ايشان بازگردان و او را همانجا دفن كن . »
در همين باره علامه الاجهورى مىگويد : « بانو نفيسه قبر خود را به دست شريف خود حفر كرد و در واقع در زمان سلامتى ، دستور داد آنرا حفر كردند چون شوق و ذوق فراوانى براى ديدار خداوند داشت و به دنياى فانى و زرق و برق آن رغبتى نداشت و تكه ابرهاى آمرزش بر آن [ قبر ] فرود مىآمد و فضاى تعبّد و يادآورى روز قيامت را تداعى مىكرد . » « 2 »
هامش
( 1 ) - تحفة الاحباب ، صفحه 106 .
( 2 ) - مشارقالانوار من نسل النبى المختار : صفحه 87 .