زربافت براى آن درنظر گرفت و در جشن باشكوهى آنرا به آنجا انتقال داد .
الجبرتى در توصيف اين جشن مىگويد : « وقتى ساخت آن به پايان رسيد آنرا در قفسى از شاخههاى نخل قرار دارند و چهار تن آنرا حمل كردند ؛ در چهار طرف آن چهار سرباز نقرهاى طلاكارى شده ، قرار داده شده بود . جلوى آن بزرگان طايفه الرفاعى با طبلها و پرچمهاى خود به خود بدست در حركت بودند تا سرانجام به محل آرامگاه رسيدند و اين پوشش را در جاى خود قرار دادند . » « 1 »
امير عبدالرحمن كدخدا ، اصلاحات زيادى انجام داد از جمله در سال 1175 ه - . ق ، مسجد را بازسازى كرد و در آن منبع آب و شيرهايى قرار داد و دو ايوان به آن افزود و براى كليددار و مباشران آن مقررىهاى بالايى درنظر گرفت كه تا سال 1206 هجرى - كه اوقاف مسجد زيرنظر محمد ابوالانوار الوفايى قرار گرفت و به مسجد زيانهاى فراوانى وارد شد - متداول بود . الجبرتى در همان شرح حال مىگويد : « ابوالانوار خانهاى در جوار مسجد داشت كه وجود آن روبروى وضوخانه و مستراحها ، مزاحمت زيادى ايجاد مىكرد لذا تصميم گرفت وضوخانه و مستراحها را به سمت ديگرى هدايت كند به همين دليل خانهء كنار مسجد را خريدارى كرد و بخشى از آنرا به مسجد چسباند و براى اينكه بخش جديد از بخش كهنه مشخص شود ، سطح آنرا بالاتر برد و محرابى در آن قرار دارد و در بخش باقيماندهء خانه خريدارى شده وضوخانه و آبدارخانهاى تأسيس كرد و براى اين آبدارخانه ، درى از داخل مسجد در نظر گرفت و آبدارخانهء قديمى را بهدليل ناخوشايندى و آزارى كه از بوى بد آن ديده بود ، از ميان برداشت . » « 2 »
بدين ترتيب رفت و آمد مردم به وضوخانه از داخل مسجد صورت گرفت ؛ چند روزى نگذشته بود كه بوهاى بد آبدارخانه نمازگزاران و زائران را آزار داد و آثار كثيفى و رطوبت ناشى از پاى عابران در مسجد ايجاد شد به همين دليل مردم ناراحت شدند و
هامش
( 1 ) - تاريخ عجائب الآثار 1 : 170 حوادث سال 1140 هجرى قمرى .
( 2 ) - همان منبع ، 2 : 139 حوادث سال 1206 . ق .