[ 76 ] ديديم كه خدا چگونه طايفهاى از يهوديان را ستايش مىكند ، چرا كه امانتها را به صاحبانشان بازمىگردانند ، و اين خود دليل آن است كه رسالت آسمانى اصلا نژادگرى را نمىشناسد ، و ارزش حقيقى در آنها تنها مخصوص عمل صالح است .
«
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
- آرى ، هر كس به پيمان خود وفا كند و ( از خيانت ) بپرهيزد ، پس ( بداند ) كه خدا پرهيزگاران را دوست مىدارد . » خواه اين عهد مالى باشد همچون در آيهء پيش ، يا عملى كه او حامل آن است و بايد در ميان مردم پراكنده سازد ، ولى عصبيت جاهلانهء كور چيزى بود كه به يهوديان مىگفت با هدايت پروردگارشان تنها از آن روى مخالفت كنند كه آن را بر اعراب نازل كرده و آنان را مأمور ابلاغ و انتشار آن ساخته است ؛ واقع آن است كه اين تعصب كار ايشان را به يك نژادپرستى كور كشانيد و به جايى رسيدند كه ، مثلا ، در امانتهاى مردم خيانت مىكردند و به خيال خودشان خدا آنان را در خصوص گناهانى كه در حق اميين روا مىداشتند محاسبه نخواهد كرد .
/ 592
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 77 تا 85 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 77 ) وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ