چنين كسان امين بر رسالت خدا نيستند ، بلكه امناى خدا پيامبران اويند كه با اخلاص مردمان را / 596 به خدا دعوت مىكنند و نه به خود يا به فرشتگان يا به پيامبران ، و بنا بر پيمانى كه خدا پيش از تحميل كردن مسئوليت رسالت بر ايشان از آنان گرفته ، اين است كه يكديگر را تصديق كنند ، و به پيامبرى كه بر ايشان مبعوث شده است ايمان آورند و به يارى او برخيزند ؛ پس همگان بر آن توافق كردند و خدا را بر خود گواه گرفتند ، و اين در واقع اسلام به معنى درست و راست آن است كه عبارت از تهى شدن از خودخواهى و تسليم مطلق به خدا بدانگونه است كه آسمانها و زمين به سنّتهاى خدا تسليم شدهاند .
و از لحاظ ما اين اسلام عبارت است از ايمان آوردن به همهء پيامبران بنا بر وحدت رسالتهاى آسمانى كه قرآن در درسهاى آينده به صورت مستقيم دربارهء آنها بحث خواهد كرد .
شرح آيات :
رسالت عبارت از مسئوليتها و واجباتى است
[ 77 ] رسالت خدا مسئوليت بزرگى است كه آدمى در زندگى آن را حمل مىكند ، و متمركز در پيامبران و صديقان است ، و در كسانى كه خود را دعوت كنندگان مردم به دين مىخوانند . و آن - در عين حال - مسئوليتى سنگين و گرانبها است ، بدان سبب كه وسيلهاى براى راهنمايى مردم به زندگى سعادتمندانه و مقاومت كردن در برابر جبت و طاغوت است ؛ و بايد اين را بدانيم كه در قدرت آدمى در خوددارى از رفتن در پى شهوات پيوستهء به فهم درست او از رسالت دين در زندگى است . چه دين است كه او را از رفتن در پى شهوات بيم مىدهد و بر حذر مىدارد .
نيز دين به آدمى مىفهماند كه جويدن يك لقمه با شهوتها ، گاه او را از خوردن چيزهاى گوارا در سراسر عمر بازمىدارد ، و يك ساعت غفلت و بىارادگى ، گاه تمام زندگى او را براى هميشه همچون جهنّمى غير قابل تحمل مىسازد ، و هر