چگونه بايد علم را بر واقعيت تطبيق كنند .
منطبق ساختن ارزشهاى رسالتى بر واقعيت موضوعى ، به شكل صحيح و سالم صورت نمىگيرد مگر آنكه سه شرط كه آيهء كريمه به آن اشاره مىكند تأمين شود :
1 - سالم بودن نيت .
2 - داشتن علم راسخ به ارزشها .
3 - عالم بودن به واقعيت با علمى راسخ .
و آخرين سخن : اين آيه دليل بر آن است كه مهمترين مسئوليت مرد علم آن است كه ارزشها را به صورتى پاك و پاكيزه بر واقعيت تطبيق كند .
ايمان پيش از معرفت
سپس آيه از ارتباط ميان ايمان و معرفت سخن مىگويد ، و در اين باره تأكيد مىكند كه معرفت فرزند ايمان است / 515 نه بر عكس ، و سبب آن اين است كه شرط قبلى براى رسيدن به معرفت آمادگى نفسى براى پذيرفتن و تسليم شدن به آن پس ظاهر شدن آن براى شخص است .
كسى كه - پيشاپيش - بر حق تكبر مىفروشد ، و در باطن قصد آن دارد كه اگر به حق برسد آن را رد كند ، هرگز به معرفت نخواهد رسيد ؛ و راسخان در علم كه تأويل درست قرآن را مىدانند ، چرا كه از پيش به آن ايمان دارند و قصدشان آن نيست كه قرآن را به صورت هواهاى نفسانى خود درآورند ، بلكه خواستار پيروى از قرآن و تسليم كردن خود به آنند .
«
يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ
- مىگويند : به آن ايمان آورديم ، همهاش از نزد پروردگار ما است ، و جز خردمندان كسى پند نگيرد . » در اين جا قضاياى آشكارى همچون آنها كه در آيات گذشته مورد بحث قرار گرفت وجود دارد ، ولى نيازمند توجه كردن به آنها است ، آن كس به اين تنبه و