طيبات فرمان مىدهد .
«
وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ
- و سپاسگزار خدا باشيد ، » بر اين نعمتها ، و اين شكرگزارى را با بزرگداشت اين نعمتها و احترام گذاشتن به آنها نشان دهيد ، «
إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
- اگر او را مىپرستيد . » [ 173 ] و براى هر نعمت كه خدا به شما ارزانى داشته ، بدون علم ، نگوييد كه آن حرام است .
«
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ
- مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه به نام جز خدا ذبح شده ، بر شما حرام كرده است . » و با وجود حرام بودن اينها ، گاه در اوضاع و احوال خاص حلال مىشود :
«
فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- ولى آن كه ناچار باشد و ستم نكند و اندازه نگاه دارد ، ( از اينها بخورد كه ) گناهى بر او نيست ، و خدا آمرزندهء مهربان است . » هر كس كه با امتناع از خوردن اين خوراكيهاى حرام دچار زيان فراوان شود ، در اين صورت با خوردن آنها گناهى مرتكب نشده است ، به شرط اين كه : در جان خود معتقد به حرام بودن آنها باشد و خوردن آن را دوست ندارد ، به شرط آنكه :
خوردن از حدود اضطرار و ناچارى تجاوز نكند و تنها آن اندازه بخورد كه گرفتار زيان بزرگ نشود .
جزاى كتمان و پوشاندن حق
[ 174 ] اينها محرمات دين مربوط به خوردن بود . . . حال ببينيد كه يهوديان چگونه آن را گسترش دادند و همه چيز را مشمول اين حرمت ساختند ، و سپس حكم خدا را دربارهء خوردن ستمگرانه و براى پيروى از مصالح خود پنهان نگاه داشتند .
«
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا