فروگذاشتن واجبات اساسى و پرداختن كامل به قضاياى دست دوم و قشرى . خداى تعالى مىگويد :
«
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ
- نيكى آن نيست كه روهاى خود را به سوى خاور و باختر بگردانيد ، » تا حدى كه دربارهء قبله با يكديگر اختلاف پيدا كنيد و اين اختلاف بسيار بزرگ شود ، «
وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ
- بلكه نيكى كسى را است كه به خدا و روز ديگر و فرشتگان و كتاب و پيامبران ايمان آرد ، و مال خود را - به دوستى او - به خويشاوندان و يتيمان و درويشان و در راه ماندگان و سائلان و براى آزاد كردن گرفتاران و بردگان بخشد . » اين محرومان كسانى هستند كه مىبايستى رسالت آسمانى و حاملان رسالت به آنها توجه كنند ، نه تنها سلاطين و بزرگان و صاحبدولتان .
«
وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ
- و نماز را برپا دارد ، و زكات دهد ، و چون پيمانى بندد بر آن بايستد ؛ و شكيبايان در سختى فقر و سختى بيمارى و در / 317 هنگام كارزار . » «
أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
- اينان آن كسانند كه راست مىگويند و اينان پرهيزگارانند . »
/ 318
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 178 تا 182 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ