أُولئِكَ ما / 314 يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ
- كسانى كه آنچه را خدا در كتاب فرستاده پنهان مىكنند و آن را به بهايى اندك مىفروشند ، در شكم خود جز آتش چيزى نمىخورند . » چه به زودى فردا ( پس از مرگ يا حتى پيش از آن ) بر ايشان مكشوف خواهد شد كه لقمههاى اندكى كه خوردهاند به صورت آتشى افروخته درآمده ، و اين بدان سبب است كه كارهاى بد پس از مرگ حالت تجسّم پيدا مىكند .
«
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ
- و خداوند روز قيامت با ايشان سخن نگويد ، » كه اين مايهء تحقير و خوار شدن ايشان است ، و آنان كسانى بودند كه خوردن چيزهاى پاكيزه را براى تأييد صاحبان قدرت حرام كردند تا به جاه و مقامى برسند ، و اكنون هرگز جاه و مقامى در نزد خدا ندارند .
«
وَ لا يُزَكِّيهِمْ
- و پاكشان نمىكند . » على رغم آنكه خود را از مردان خدا گمان مىكردند ، و چندان تزكيهء نفس مىكردند كه مردم آنان را نزديكترين مردم به خدا در نظر مىگرفتند ، در برابر خدا هيچ مقامى ندارند ، «
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
- و براى ايشان عذابى دردناك است . » هم در دنيا هم در آخرت ؛ آيا اين عذاب براى چيست ؟
[ 175 ] اين همه عقوبتها كيفر اعمالشان و سبب آن آشكار است :
«
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى
- اينان آن كسانند كه هدايت را دادند و در برابر آن گمراهى خريدند . » هدايت و راهيابى را در مقابل بعضى از بهرههاى مادى از دست دادند ، و همين سبب گمراهى ايشان از حق و گرفتار شدنشان به مهلكهها شد .
/ 315 «
وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
- و آمرزش را دادند و عذاب را خريدند ؛ چه بسيار بر آتش شكيبايند ! » كه آن را پس از عالم شدن به دين براى جانهاى خود خريدند .